15 Ιουλίου 2026

Το βαθύ νόημα της παιδικότητας κατά Χριστόν

 

15η Ιουλίου 2026, εν Πάφω
Αγίων Κήρυκου και Ιουλίττας της μητέρα του, Άγιος Βλαδίμηρος ο Ισαπόστολος βασιλιάς των Ρώσων, Εύρεση Τιμίας Κάρας της Οσίας Ματρώνας της Χιοπολίτιδας 

 

«Ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία…»

Εισαγωγή

Ο Κύριος και Θεός μας Ιησούς Χριστός, όταν οι μαθητές Του εμπόδιζαν τα παιδιά να Τον πλησιάσουν, τους έλεγξε αυστηρά λέγοντας:

«Ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με καὶ μὴ κωλύετε αὐτά· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. 19,14, Μάρκ. 10,14, Λουκ. 18,16)

Και σε άλλο σημείο προσθέτει:

«Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. 18,3)

Τα λόγια αυτά του Χριστού προκάλεσαν απορία: πώς είναι δυνατόν να γίνουμε ξανά παιδιά; Μήπως εννοεί μια βιολογική επιστροφή στην παιδική ηλικία;

Ο ίδιος ο Κύριος ξεκαθαρίζει αλλού ότι δεν πρόκειται για σαρκική, αλλά για πνευματική αναγέννηση:

«Τὸ γεγεννημένον ἐκ τῆς σαρκὸς σάρξ ἐστι, καὶ τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ Πνεύματος πνεῦμά ἐστι» (Ἰω. 3,6)


Παιδικότητα: όχι ανωριμότητα, αλλά καθαρότητα

Ο Χριστός δεν μας καλεί σε ανευθυνότητα ή πνευματική ανωριμότητα. Μας καλεί σε επιστροφή στην καθαρότητα, την απλότητα και την εμπιστοσύνη που έχει το παιδί πριν μολυνθεί από την αμαρτία, την κακία και τη σκληρότητα του κόσμου.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει χαρακτηριστικά:

«Οὐ τὴν ἡλικίαν ζητεῖ ὁ Χριστός, ἀλλὰ τὴν προαίρεσιν καὶ τὴν καθαρότητα τῆς ψυχῆς».

Αν χάσαμε αυτή την παιδικότητα, μπορούμε να την επανακτήσουμε. Ο δρόμος είναι η μετάνοια, η εξομολόγηση, η προσευχή, η μελέτη της Αγίας Γραφής, των βίων των Αγίων, η συχνή συμμετοχή μας στα Ιερά Μυστήρια – εξαιρετικώς στη Θεία Ευχαριστία – και ο αδιάκοπος πνευματικός αγώνας για την κάθαρση των παθών.

Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος γράφει:

«Μετάνοια ἐστὶ θύρα ἐλέους, ἀπ’ ἧς εἰσέρχεται ὁ ἄνθρωπος πάλιν εἰς τὴν ἀθωότητα».


Η απώλεια της παιδικότητας στον σύγχρονο κόσμο

Σήμερα, δυστυχώς, πολλά παιδιά παύουν να είναι παιδιά από πολύ νωρίς. Το σχολικό περιβάλλον, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, η τηλεόραση, τα κινητά τηλέφωνα, τα κοινωνικά δίκτυα και το διαδίκτυο αλλοιώνουν πρόωρα την ψυχή τους. Αυτό δεν είναι πρόοδος, αλλά πνευματική φθορά.

Αντίθετο και φωτεινό παράδειγμα αποτελεί η Υπεραγία Θεοτόκος. Σύμφωνα με την Ιερά Παράδοση, από τριών ετών εισήλθε στα Άγια των Αγίων και παρέμεινε εκεί μέχρι τον αρραβώνα της. Δεν έχασε τίποτε· αντίθετα κέρδισε τα πάντα: αγνότητα ψυχής, σώματος, νου και γλώσσας. Έτσι αξιώθηκε να γίνει Μητέρα του Θεού.

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέει:

«Ἡ Παρθένος ἐκαθάρισε τὸν ἑαυτῆς νοῦν πρὸ παντὸς νοήματος κοσμικοῦ».


Τα χαρακτηριστικά της παιδικότητας κατά Χριστόν

1. Αγνότητα ψυχής, σώματος και νου

Τα παιδιά δεν πρόλαβαν ακόμη να αμαρτήσουν. Αν όμως αυτή η αγνότητα χάθηκε, μπορεί να αποκατασταθεί με άσκηση, μετάνοια και πνευματικό αγώνα, νεκρώνοντας τα πάθη ή μεταστρέφοντάς τα προς τον θείο έρωτα.

«Μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται» (Ματθ. 5,8)

2. Πλήρης εμπιστοσύνη στον Πατέρα

Όπως το παιδί εμπιστεύεται τους γονείς του, έτσι και εμείς την Πρόνοια του Θεού και τη μεσιτεία της Παναγίας.

«Πᾶσαν τὴν μέριμναν ὑμῶν ἐπιρρίψαντες ἐπ’ Αὐτόν» (Α΄ Πέτρ. 5,7)

3. Αμεριμνησία για το αύριο

Χωρίς αμέλεια για τις ευθύνες μας, αλλά χωρίς άγχος και κατάθλιψη.

«Μὴ μεριμνᾶτε εἰς τὴν αὔριον» (Ματθ. 6,34)

4. Συγχωρητικότητα και λήθη του κακού

Τα παιδιά συγχωρούν γρήγορα και ξαναγίνονται φίλοι.

«Ἐὰν μὴ ἀφῆτε… οὐδὲ ὁ Πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει» (Ματθ. 6,15)

5. Μη εμπιστοσύνη στον εαυτό, αλλά στον Θεό

Ο άγιος Αντώνιος ο Μέγας λέει: «Ἐγὼ οὐ φοβοῦμαι τὸν Θεόν, ἀλλὰ τὸν ἑαυτόν μου».

6. Ακακία και απουσία καχυποψίας

Να μη σκεφτόμαστε πονηρά πίσω από όσα ακούμε ή βλέπουμε.

«Γίνεσθε… ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί» (Ματθ. 10,16)

7. Ειλικρίνεια και αγάπη για την αλήθεια

Τα παιδιά λένε την αλήθεια χωρίς υπολογισμούς.

«Ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ἰω. 8,32)

8. Απλότητα και ταπείνωση

Δεν αγαπούν την επίδειξη και τη μεγαλομανία.

«Ὅστις ταπεινώσει ἑαυτόν… οὗτός ἐστιν ὁ μείζων» (Ματθ. 18,4)

9. Συμπόνια και κοινωνία με τον άλλον

Συμμερίζονται τη χαρά και τον πόνο του πλησίον.

«Χαίρειν μετὰ χαιρόντων καὶ κλαίειν μετὰ κλαιόντων» (Ρωμ. 12,15)


Συμπέρασμα

Το «να γίνουμε σαν τα παιδιά» δεν είναι επιστροφή στην ανωριμότητα, αλλά πορεία προς την αγιότητα. Είναι κάθαρση, ταπείνωση, εμπιστοσύνη και αγάπη.

«Ὁ Χριστός θέλει ἀπλότητα, καλοσύνη καὶ παιδική καρδιά» (Άγιος Πορφύριος)

Ας αγωνιστούμε, λοιπόν, να ξαναβρούμε το χαμένο παιδί μέσα μας, για να αξιωθούμε όχι μόνο να εισέλθουμε, αλλά και να κατοικήσουμε στη Βασιλεία των Ουρανών.

 

+ ο Πάφου Τυχικός


 

08 Ιουλίου 2026

Το θαύμα του Εσταυρωμένου στην Αγία Σοφία εν έτει 1200

Ο Εσταυρωμένος αποτελεί παράδοση της Εκκλησίας μας

Η παρουσία του Εσταυρωμένου Κυρίου ημών Ιησού Χριστού όπισθεν της Αγίας Τραπέζης αποτελεί παράδοση της Εκκλησίας μας, γεγονός που επικυρώθηκε από την Εκκλησία της Ελλάδος με σχετική απόφαση το 2025, ενώ αδιαμφισβήτητα ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, την παράδοση αυτή έχουμε παραλάβει από τους σεβαστούς αγίους πατέρες της Εκκλησίας μας, καθώς μεγαλώσαμε με την όψη του Εσταυρωμένου εντός του Ιερού Βήματος.

Προς δόξα Θεού, αυτή η επί αιώνας παράδοση επισφραγίζεται και από την ίδια την ιστορία της Εκκλησίας μας, με δύο ιστορικά τεκμήρια που μαρτυρούν την παρουσία του Εσταυρωμένου Χριστού μας όπισθεν της Αγίας Τραπέζης.

Η παρουσία του Εσταυρωμένου στην Αγία Σοφία από τον 6ο αιώνα

Στο Ιερό Βήμα της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, διεσώζετο μεγάλη διάχρυσος Αγία Σταύρωσις από τον 6ο αιώνα μέχρι την Άλωση της Πόλης υπό των Λατίνων το 1204. Η Αγία Σταύρωσις (δηλ. ο Εσταυρωμένος Χριστός) βρίσκονταν όπισθεν της Αγίας Τραπέζης και πιο πίσω ήταν το Σύνθρονο. Η ιστορική αυτή απόδειξη περιγράφεται στο σύγγραμμα του Ευγενίου Μιχαήλ Αντωνιάδη (1908) “Έκφρασις της Αγίας Σοφίας” (σελ. 125-126).

Το θαύμα του Εσταυρωμένου στην Αγία Σοφία το 1200
Η δεύτερη ιστορική μαρτυρία έρχεται από τον Άγιο Αντώνιο Αρχιεπίσκοπο του Νόβγκοροντ στο οδοιπορικό του στην Κωνσταντινούπολη το έτος 1200, ως μοναχός τότε και μετέπειτα εξελέγη Αρχιεπίσκοπος του Νόβγκοροντ της Ρωσίας (1210-1229). Η μαρτυρία αυτή πέραν της επιβεβαίωσης της παρουσίας του Εσταυρωμένου όπισθεν της Αγίας Τραπέζης στην Αγία Σοφία, ως παράδοση της Εκκλησίας μας, εξιστορεί και το αξιοσημείωτο θαύμα του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, το οποίο βίωσαν ο ίδιος ο Άγιος Αντώνιος και πλήθος πιστών.

Το θαύμα όπως το καταγραφεί ο Άγιος, με την Χάριν του Αγίου Πνεύματος πραγματοποιηθηκε προς δόξα Θεού εντός του Ιερού Βήματος της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη το έτος 1200 μ.Χ., ημέρα 21 Μαΐου στην μνήμη των Αγίων Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης, Κυριακή των Αγίων 318 Πατέρων της Εκκλησίας μας. Αυτοκράτορας ήταν ο Αλέξιος Γ’ Άγγελος (1195-1203) και Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ο Ιωάννης Ι’ Καματηρός (1198-1206).

Συγκεκριμένα, μετά τον Όρθρο και πριν την Θεία Λειτουργία, ο μικρός σε μέγεθος Τίμιος Σταυρός του Ιουστινιανού (1 ½ πήχη) επί της Αγίας Τραπέζης, αιωρήθηκε και έφτασε άνωθεν της μεγάλης σε μέγεθος διάχρυσου Αγίας Σταύρωσις (ύψους μεγαλύτερου δύο ανδρών), η οποία ήταν τοποθετημένη όπισθεν της Αγίας Τραπέζης και πιο πίσω ήταν το Σύνθρονο. Μετά την θαυμαστή αυτή αιώρηση ο Τίμιος Σταυρός επέστρεψε στην θέση του.

Η ιστορική αυτή αναφορά του θαύματος του Εσταυρωμένου στην Αγία Σοφία περιλαμβάνεται σε διάφορες ιστορικές πηγές, δύο εκ των οποίων είναι: “Itinéraires russes en Orient (1889) p.94-95” και “The church of Sancta Sophia, Constantinople: a study of Byzantine building (1894) p.104-105”.

Επιλογος

Στην σημερινή δεινή εποχή μας, της έλλειψης σεβασμού και φόβου Θεού, μέρες αποστασίας κλήρου και λαού, μέρες που προφήτευσαν πολλοί άγιοι πατέρες μας, όπως ο Πατροκοσμάς (Προφητεία 57) και ο Αββάς Παμβώ (Γεροντικόν Α’), ειδικά σε τέτοιες μέρες, ο Κύριος μας πότε δεν εγκαταλείπει τα πιστά παιδιά Του και παρέχει θεία προστασία και παρηγορία.

Έτσι σήμερα επιβεβαιώνεται, ότι ο Εσταυρωμένος Χριστός μας, φρόντισε ήδη πριν 9 αιώνες με αυτό το ασύλληπτο θεοσημείο Του εντός του Ιερού Βήματος της Αγίας Σοφίας, να μας προσφέρει θεία παρηγορία και επισφραγίσει, ότι η σύγχρονη σκανδαλώδης εκδίωξη του Εσταυρωμένου από το Ιερό Βήμα (η οποία ουσιαστικά ξεκίνησε από το 2022) δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια καινοφανής κακοδοξία.

Η Χάρις και η προστασία του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού να μας φυλάττει.

Αμήν!

Νικόλαος Μάρκου


Πηγές:

[1] Ευγενίου Μιχαήλ Αντωνιάδη (1908) Έκφρασις της Αγίας Σοφίας (σελ. 125-126), https://medusa.libver.gr/iguana/www.main.cls?surl=search&p=2cafc322-e6e4-433a-9fcf-b8b0e4d5c7da#recordId=3.1279&srchDb=3

[2] Bob Atchison, Antony of Novgorod Description of Hagia Sophia in 1200, https://www.pallasweb.com/deesis/anthony-of-novgorod-description-of-hagia-sophia.html

[3] W. R. Lethaby & Harold Swainson (1894), The church of Sancta Sophia, Constantinople: a study of Byzantine building, p.104-105, https://archive.org/details/gri_33125001110812/page/104/mode/2up

[4] Khitrowo, B. De (1889), Itinéraires russes en Orient, Société de l'Orient latin, p.94-95, Paris, France, https://archive.org/details/itinerairesrusse00khit/page/n3/mode/2up

06 Ιουλίου 2026

Μέγα Σημείο: Η Παναγία Εμφανίστηκε σε Μοναχή και της Έδωσε Οδηγίες για την Αφαίρεση του Εσταυρωμένου

ΕΠΕΙΓΟΝ – ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΜΟΝΑΧΗΣ
ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΦΑΝΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ

Προειδοποίηση της Παναγίας για την αφαίρεση Του Εσταυρωμένου από την Αγία Τράπεζα σε μοναχή.

Μία συγκλονιστική μαρτυρία, η οποία της προκαλεί έντονο προβληματισμό και βαθιά συγκίνηση  έρχεται να φωτίσει με δραματικό τρόπο το ζήτημα της αφαίρεσης του Εσταυρωμένου από την κεντρική Αγία Τράπεζα ναών.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία μοναχής από την Αττική, (τα στοιχεία της οποίας γνωρίζουμε) πνευματικού τέκνου του Αγίου Πορφυρίου, η ίδια βίωσε μία ιδιαίτερη πνευματική εμπειρία, κατά την οποία είδε την Υπεραγία Θεοτόκο ενύπνιο, ντυμένη στα μαύρα με μορφή μοναχής. Όπως περιγράφει, η Παναγία εμφανίστηκε με πρόσωπο γεμάτο θλίψη, δάκρυα και βαθιά οδύνη. Ταυτόχρονα, η στάση της ήταν αυστηρή και γεμάτη αγανάκτηση και θυμό για όσα συμβαίνουν σχετικά με την απομάκρυνση του Εσταυρωμένου.
Κατά τη μαρτυρία της μοναχής, το μήνυμα που έλαβε ήταν ξεκάθαρο, επείγον και κατηγορηματικό:

«ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΩΡΑ!»

Η μοναχή αναφέρει ότι της δόθηκε εντολή να μεταβεί σε ναό των Αθηνών όπου είχε πραγματοποιηθεί αφαίρεση του Εσταυρωμένου από την κεντρική Αγία Τράπεζα και να μεταφέρει το μήνυμα αυτό στον ιερέα.
Υπακούοντας σε αυτό που θεώρησε ως βαρύ πνευματικό χρέος, πήγε στον συγκεκριμένο ναό και συνάντησε τον ιερέα. Μετέφερε με πόνο ψυχής όσα είχε δει και ακούσει, περιγράφοντας τη θλίψη, τα δάκρυα και την αυστηρή προειδοποίηση που έλαβε από την Παναγία.

Η αντίδραση που συνάντησε, όπως η ίδια αφηγείται, ήταν ιδιαίτερα σκληρή. Ο ιερέας απέρριψε τα λεγόμενά της, της φώναξε να αποχωρήσει από τον ναό χαρακτηρίζοντας τους πιστούς που αντιδρούν στην αφαίρεση Του Εσταυρωμένου ως «ειδωλολάτρες», που «προσκυνούν τα ξύλα».

Η μοναχή έφυγε από τον ναό συντετριμμένη

Η μαρτυρία αυτή αγγίζει το βαθύτερο ζήτημα!
Ο Εσταυρωμένος για την Ορθόδοξη συνείδηση είναι η εικόνα της θυσίας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Είναι το σημείο πάνω στο οποίο αποκαλύφθηκε η άκρα Αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο. Είναι το κέντρο του αποστολικού κηρύγματος και της εκκλησιαστικής ζωής.

Γι' αυτό και η αφαίρεσή του από την Αγία Τράπεζα προκαλεί βαθιά οδύνη και αίσθημα πνευματικής αποξένωσης. Τέτοιες ενέργειες δεν αποτελούν απλώς μία αλλαγή διάταξης μέσα στον ναό, αλλά αγγίζουν τον ίδιο τον συμβολισμό της θυσίας Του Χριστού και τη θέση που κατέχει στη λατρευτική ζωή της Εκκλησίας.

Επίσης σύμφωνα με τα λεγόμενα και την στάση του ιερέα, εν έτη 2026 ζούμε μια νέα εικονομαχία, καθώς αυτά ακριβώς ήταν τα επιχειρήματα των εικονομάχων.

Η συγκεκριμένη μαρτυρία παρουσιάζεται ως μία ισχυρή έκκληση αφύπνισης. 

Ως μία προειδοποίηση που καλεί σε σοβαρό προβληματισμό, προσευχή και επανεξέταση των αποφάσεων που οδηγούν στην απομάκρυνση του Εσταυρωμένου από το ιερότερο σημείο του ναού.

Σε μία εποχή πνευματικής σύγχυσης, η Φωνή αυτή έρχεται να υπενθυμίσει ότι ο Εσταυρωμένος Χριστός παραμένει η καρδιά της πίστεώς μας, το σημείο της σωτηρίας μας και το ακατάλυτο σύμβολο της νίκης κατά του θανάτου.

Η μαρτυρία αυτή, θέτει ένα ερώτημα που ζητά απάντηση από όλους μας:

Πώς είναι δυνατόν να μην προβληματιστούμε όταν ακούγεται μία τόσο δραματική προειδοποίηση από την Ίδια την Μητέρα Του Κυρίου μας γύρω από την απομάκρυνση του Εσταυρωμένου, του ίδιου του συμβόλου της θυσίας και της σωτηρίας του κόσμου;
Η Ανάγκη αποκατάστασης της πράξης της Αφαίρεσης Του Εσταυρωμένου είναι πλέον επιβεβλημένη και η προειδοποίηση αυτή έρχεται από την ίδια την Μητέρα Του Θεού

Την Κυρία Θεοτόκο.

Ο έχων ώτα ακούει ακουΈτω!

ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ ΣΤΩΜΕΝ ΜΕΤΑ ΦΟΒΟΥ

Οι πιστοί 
Ιεράπετρα Ομολογία Πίστεως

Γνωρίζουμε, τόσο τα στοιχεία της μοναχής, όσο και του Ιερού Ναού αλλά και του ασεβούς Ιερέως

Πηγή: Ορθή Πίστη
https://orthi-pisti.blogspot.com/2026/07/blog-post.html