The miracle of the Crucified Christ in Hagia Sophia in the year 1200

 

The Crucified Christ is tradition of our Church

The presence of our Crucified Lord Jesus Christ behind the Holy Altar Table is tradition of our Church. This was ratified by the Orthodox Church of Greece with a relevant decision in 2025, while undoubtedly, as Orthodox Christians, we have received this tradition from our venerable holy fathers of our Church. Thus, we grew up with the sight of the Crucified Christ within the Holy Sanctuary.

To the glory of God, this centuries-old tradition is also sealed by the history of our Church, with two historical evidences that testify to the presence of our Crucified Christ behind the Holy Altar Table.

The presence of the Crucified Christ in Hagia Sophia since the 6th century

In the Holy Sanctuary of Hagia Sophia in Constantinople, a large gilded Holy Cross was preserved from the 6th century until the Fall of the Polis by the Latins in 1204. The Holy Cross (i.e. the Crucified Christ) was located behind the Holy Altar Table and further behind was the Synthron. This historical evidence is described in the book by Eugenios Michael Antoniadis (1908) “Ekfrasis of Hagia Sophia” (pp. 125-126).

The miracle of the Crucified Christ in Hagia Sophia in 1200

The second historical testimony comes from Saint Anthony, Archbishop of Novgorod, on his journey to Constantinople in the year 1200, as a monk at that time and later elected Archbishop of Novgorod, Russia (1210-1229). This testimony, in addition to confirming the presence of the Crucified Christ behind the Holy Altar Table in Hagia Sophia, as the tradition of our Church, also recounts the remarkable miracle of the Holy and Life-giving Cross, which Saint Anthony himself and a multitude of believers experienced.

The miracle, as recorded by the Saint, with the Grace of the Holy Spirit, was accomplished for the glory of God within the Holy Sanctuary of Hagia Sophia in Constantinople in the year 1200, on May 21, the commemoration of Saints Constantine and Helen, Equal-to-the-Apostles, on Sunday of the Holy 318 Fathers of our Church. The Emperor was Alexios III Angelos (1195-1203) and the Patriarch of Constantinople was John X Kamateros (1198-1206).

Specifically, after the Orthros and before the Divine Liturgy, the small-sized Holy Cross of Justinian (1 ½ cubits), which was on the Holy Altar Table, was hovered and reached above the large gilded Holy Cross (with a height greater than two men), which was placed behind the Holy Altar Table, and further behind was the Synthron. After this miraculous hover, the Holy Cross returned to its place.

This historical reference to the miracle of the Crucified Christ in Hagia Sophia is included in various historical sources, two of which are: “Itinéraires russes en Orient (1889) p.94-95” and “The church of Sancta Sophia, Constantinople: a study of Byzantine building (1894) p.104-105”.

Epilogue

In our present dire time, of the lack of respect and fear of God, days of apostasy of the clergy and laity, days prophesied by many of our holy fathers, such as Patrokosmas (Prophecy 57) and Abba Pambo (Gerontikon A'), especially in such days, our Lord never abandons His faithful children and provides divine protection and consolation.

Thus, today it is confirmed that our Crucified Christ, already nine centuries ago, with this inconceivable divine sign of His within the Holy Sanctuary of Hagia Sophia, took care to offer us divine consolation and to seal that this present-day scandalous expulsion of the Crucified Christ from the Holy Sanctuary (which essentially began in 2022) is nothing other than a new misbelief.

May the Grace and protection of the Holy and Life-giving Cross guard us.

Amen!

Nikolaos Markou

Translation from the original article in Greek 

References

[1] Eugenios Michael Antoniadis (1908) “Ekfrasis of Hagia Sophia” (pp. 125-126), https://medusa.libver.gr/iguana/www.main.cls?surl=search&p=2cafc322-e6e4-433a-9fcf-b8b0e4d5c7da#recordId=3.1279&srchDb=3

[2] Bob Atchison, Antony of Novgorod Description of Hagia Sophia in 1200, https://www.pallasweb.com/deesis/anthony-of-novgorod-description-of-hagia-sophia.html

[3] W. R. Lethaby & Harold Swainson (1894), The church of Sancta Sophia, Constantinople: a study of Byzantine building, p.104-105, https://archive.org/details/gri_33125001110812/page/104/mode/2up

[4] Khitrowo, B. De (1889), Itinéraires russes en Orient, Société de l'Orient latin, p.94-95, Paris, France, https://archive.org/details/itinerairesrusse00khit/page/n3/mode/2up 

Το Ευαγγέλιο σε κάθε εποχή είναι παρόν (π. Αυγουστίνος Καντιώτης)

Tο Eυαγγέλιο που κηρύχθηκε στον κόσμο, λέει ο Απόστολος Παύλος, είναι παρόν.

Tώρα αν φωνάξω για να παρουσιαστεί εδώ ένας από τους παπούδες σας, που έφυγε από αυτή την ζωή, όσο και να φωνάξω τ’ όνομά του, από το πρωΐ ως το βράδυ και αν φωνάζω, θ’ ακούγεται απών, απών, απών. Aυτό γίνεται και με τα εκατομμύρια βιβλία που γράφτηκαν στον κόσμο. Yπάρχουν βιβλία νεκρά, υπάρχουν και βιβλία ζωντανά.

Aν φωνάξω τα βιβλία, δεν θα απαντήσουν. Tο Eυαγγέλιο σε κάθε εποχή, σε κάθε αιώνα θα φωνάζει πάντα παρόν, παρόν, παρόν. Δεν θα σβήσει ποτέ, είναι αιώνιο.

«O ουρανός και η γη παρελεύσονται, οι δε λόγοι μου ου μη παρέλθουσι». Aυτό σημαίνει ότι το Eυαγγέλιο είναι παρόν. Kαι τον παλιό καιρό και τον καινούργιο είναι παρόν.

Aυτό το λένε και το ψάλλουν οι ιερείς, στο «Nυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων».

Kαι τ’ άστρα θα σβήσουν και ο ήλιος θα σβήσει, αλλά το Eυαγγέλιο πάντα θα λάμπει και θα φωτίζει τον κόσμο. H παρουσία του Eυαγγελίου στον κόσμο θα είναι αιώνια.

Ένα δένδρο που καρποφορεί αιωνίως, δεν θα μπορέσει κανείς να το ξεριζώσει.

Δεν υπάρχει βιβλίο ανώτερο. Eίναι παρόν σε κάθε μας ανάγκη, σε κάθε περίσταση της ζωής μας, σ’ όλους τούς αιώνας.

N’ αγαπήσουμε το Eυαγγέλιο και να το διαβάζουμε καθημερινώς.

Θα βρούμε κλειστή την πύλη του Παραδείσου αν δεν το μελετούμε και το περιφρονούμε.

Nα παρακαλέσουμε τον Θεό, να μας δώσει φωτισμό και πίστη, για να έχουμε το Eυαγγέλιο, πάντα οδηγό στη ζωή μας  και να μας οδηγεί εις πάσαν την αλήθεια.

Μητροπολίτη Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη (†28 Αυγούστου 2010)

Πηγή: Ερμηνεία προς Κολοσσαείς Επιστολή, Φλωρινα, 1976, https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=102868

Ομιλιες π. Αυγουστίνου Καντιώτη:
https://www.youtube.com/@episkoposa
https://logos.arnion.gr/index.php/proforikos/s-aygoustinos

Online έκδοση της Αγίας Γραφής:
https://agia-grafi.gr/

 

Νηστεία, αγρυπνία, προσευχή (Άγιος Άνθιμος της Χίου)

Λέει το ρητό: «νηστεία, αγρυπνία, προσευχή ουράνια χαρίσματα λαβών». Τι ωραία, τι παρηγορητικά λόγια που είπαν οι άγιοι Πατέρες, για να μας ικανοποιήσουν! Έφεραν πρώτα πρώτα τη νηστεία, τη μητέρα των αρετών, για να μας προθυμοποιήσουν· κατόπιν την αγρυπνία και έπειτα την προσευχή.

Νηστεία θα πιάσουμε και εμείς, αδελφές· να παύσουν πια οι θόρυβοι· να παύσουν οι φασαρίες και οι ταραχές αυτής της ανόητης της κοιλιάς. Έφθασαν οι ημέρες της νηστείας· της καλής νηστείας. Όταν ο άνθρωπος θέλει να ζητήσει οτιδήποτε από τον Θεό, πρέπει να νηστέψει, για να του το δώσει. Είναι τόσο ικανοποιητική, τόσο αποτελεσματική η νηστεία. Καταπραΰνει τα νεύρα, καταπαύει τα πάθη, αποθηκεύει την υπομονή μέσα στην καρδιά, καθαρίζει τον νου, αδυνατίζει τις συγχύσεις και τα σκάνδαλα· διότι κάθε σύγχυση και ταραχή παύει, όπου γίνεται η νηστεία. Διώκεται η λογομαχία, φεύγει η πολυλογία, και ο άνθρωπος γίνεται κατανυκτικός, γίνεται πράος, σιωπηλός και δυσκολοκίνητος στο να λέει. Διότι η εγκοπή του φαγητού δεν δίνει διάθεση στη γλώσσα να ομιλεί· έστω και καλά λόγια· και αυτά ακόμα βαρύνεται να τα πει. Μόνο καταγίνεται ημέρα και νύκτα να ικετεύει τον Θεό· διότι κατόπιν από τη νηστεία θα έλθει η αγρυπνία και κατόπιν η προσευχή.

Δεν λησμονεί ο νηστευτής καμία αρετή· διότι η νηστεία θα τα φέρει όλα. Η νηστεία μαραίνει όλα τα πάθη· αποφεύγει τους περιπάτους και τα πεζοδρόμια· δεν επιθυμεί τις συνομιλίες· ομιλώ για καλογέρους, για εδώ μέσα λέω· διότι για τον άλλον κόσμο δεν έχω να πω τίποτα. Όταν πεινά η κοιλιά, αφήνει το στόμα να ομιλεί; Αφήνει τα μάτια να μετεωρίζονται και να περιεργάζονται εδώ και εκεί; Αφήνει τα αυτιά ελεύθερα να ακροάζονται; Όχι! Αλλά θέλει ο άνθρωπος όλο να ησυχάζει· όλα τα μέλη να είναι ήρεμα και γαλήνια· τότε θα έλθει και η χάρη του Θεού.

Γι’ αυτό λέει: «νηστεία, αγρυπνία, προσευχή, ουράνια χαρίσματα λαβών». Κανένα πράγμα δεν κάνει κέφι στον νηστευτή. Η νηστεία ταπεινώνει το σώμα και ησυχάζει το πνεύμα· η αγρυπνία λεπταίνει τον νου και τον κάνει να σκέπτεται όλο τα ουράνια. Στην αγρυπνία ακολουθεί η προσευχή, η οποία ικετεύει, για να έλθει η χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Και εγώ, με αυτό το βρωμισμένο και αχρείο σώμα που βλέπετε εμπρός σας, τα δοκίμασα και τα είδα αυτά ένα καιρό. Ούτε να ομιλεί έχει κέφι αυτός που νηστεύει, ούτε να κοιμάται ούτε για κανένα άλλο πράγμα φροντίζει· μόνο σκέπτεται, μόνο φωτίζεται, πως να βρει τρόπους, για να εξιλεώσει τον Θεό.

Αυτά τα τρία αρμόζουν σ’ εμάς, αδελφές, να τα εργαζόμαστε: νηστεία, αγρυπνία, προσευχή, για να λάβομε ουράνια χαρίσματα. Άλλο δεν γυρεύεις, όταν έχεις αυτά, παρά μόνο να βρεις κανένα καντουνάκι να καθίσεις ένα κουβαράκι, με δεμένα χέρια, με συμμαζεμένο νου και σώμα και να φωνάζεις ενδομύχως: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με». Μέρα-νύκτα αυτά ζητεί η νηστεία. Πάλι, αν φας καλά και χορτάσεις την κοιλιά σου, δεν έχει παρά να βαρύνεις και να σου έλθει ύπνος. Κοιλιά γεμάτη δεν κατορθώνει καμία αρετή.

Αυτά όλα τα ξέρετε σεις καλύτερα από μένα· αλλά θέλω να σας δώσω κάποια προθυμία, θέλω να σας δυναμώσω· διότι φθάσαμε στη νηστεία, αδελφές· θα πληθύνουν οι αγρυπνίες, θα πληθύνουν οι προσευχές, και θέλω να σας σκουντήσω, τρόπον τινά, για να προβείτε σ’ αυτά. Η προσευχή δεν είναι κανένα έργο κοπιαστικό· δεν είναι να κτυπάς τα χέρια σου και τα πόδια σου και να κουράζεις το σώμα σου· είναι μια εργασία εσωτερική· είναι μία κατάνυξη θερμή της ψυχής. Χρειάζεται όμως η προσευχή να είναι ενωμένη με τη νηστεία και με την αγρυπνία· ένα σώμα να είναι. Θα μας πολεμήσει όμως ο σατανάς σ’ αυτά, και αλίμονο, αν μας κυριεύσουν τα εναντία. Διότι η νηστεία μαραίνει τα πάθη, η αγρυπνία τα νεκρώνει και η προσευχή δίνει φτερά στον άνθρωπο, τον ανεβάζει στους ουρανούς, χαρίζει ουράνια χαρίσματα.

Δεν δίνονται όμως αυτά απλώς και ως έτυχε. Θα κοπιάσεις, θα μοχθήσεις, θα αγωνισθείς, για να τα απολαύσεις. Πρέπει να φύγουν τα ακάθαρτα, διότι δυσκολεύεται να έλθει η χάρη του Θεού στην ακάθαρτη καρδιά. Δυσκολεύεται να δώσει ο Θεός τη χάρη Του στον εν αμελεία και στον εν κραιπάλη και μερίμναις βιοτικαίς. Δεν δίνονται τα ουράνια χαρίσματα όπου δεν υπάρχουν αυτά τα τρία: νηστεία, αγρυπνία, προσευχή…

Φύγετε, αδελφές, την πολυφαγία και πιάστε την εγκράτεια· όχι όμως μόνο στο φαγητό, αλλά και στη γλώσσα και στους οφθαλμούς και στα χέρια και στα πόδια και παντού. Δεν είναι μόνο να εγκρατευόμαστε και να νηστεύουμε στα φαγητά και έπειτα να έχουμε χίλια-δυο μέσα στον νου μας να μας συγχύζουν και να μας ανησυχούν.

Γι’ αυτό είναι ανάγκη παντού να έχουμε χαλινάρι. Αν δεν βάλεις χαλινάρι προπάντων στη γλώσσα και στον νου σου, δεν είναι εύκολο να λάβεις ουράνια χαρίσματα…

Ο δε Θεός της ειρήνης και της αγαθοσύνης να εξαποστείλει τα ουράνια χαρίσματα· να μαράνει τα πάθη μας και να διώξει τους πειρασμούς. Όχι να τους διώξει, διότι δεν είναι καλό να φύγουν οι πειρασμοί, αλλά να μας δώσει δύναμη να πολεμούμε και να τους νικούμε. Η Κυρία Θεοτόκος, η βοήθεια των ασθενών και η δύναμη των αδυνάτων, να δώσει και σ’ εμάς δύναμη και βοήθεια.

16 Απριλίου 1946

(Από το περιοδικό “Ορθ. Φιλόθεος Μαρτυρία”, Διδαχές από άγιες μορφές, Εκδ. Ορθόδοξος Κυψέλη, σελ. 17) 

Πηγή: https://gr.pravoslavie.ru/128936.html 

Мы слышим о покаянии но не видим его

Святая Евангелия это Слово Господа нашего Иисуса Христа. Истинное и вечное Слово для нашего спасения. Мы должны изучать его чистым сердцем и применять в страхе Божием, вере и любви. (Ин. 5,39; Пс. 1,2)

Современные книжники и фарисеи

Господь наш предостерёг нас беречься закваски фарисейской, которая и есть лицемерие (Лк. 12,1), и в другом месте Он произносит страшное «горе», обличая книжников и фарисеев как лицемеров. (Мф. 23,13-16)

Он говорил народу и ученикам Своим, что книжники и фарисеи, то есть законоучители, сели на Моисеевом седалище (Мф. 23,1-2). Сегодня это пастырское служение и катехизацию паствы нашей Церкви совершают архиереи, священники, монахи, богословы, люди Божии.

И продолжил слово Своё: всё, чему они учат вас, соблюдайте и делайте, но по делам их не поступайте, ибо они говорят, и не делают. (Мф. 23,3). Эти дела лицемерия и растления в Храме побудили Господа нашего опрокинуть там столы, говоря: дом Мой домом молитвы наречётся, а вы сделали его пещерой разбойников. (Лк. 19,46)

В наши последние времена дела оборачиваются ещё хуже, ибо современные фарисеи не только не применяют Слово Господа нашего, но дошли до того, что искажают и извращают Истину, оставляя паству без катехизации и беззащитной перед сетями Диавола.

«С того времени Иисус начал говорить ученикам Своим, что Он должен идти в Иерусалим и много страдать от первосвященников и книжников, быть убитым, и в третий день воскреснуть». (Мф. 16,21)

Лицемерие порождает скандалы

Дела и поступки пастырей нашей Церкви, не согласные с Евангелией, приносят великий соблазн пастве. Потому Господь предостерегает нас: «А кто соблазнит одного из малых сих, верующих в Меня, тому лучше было бы, если бы повесили ему мельничный жёрнов на шею и потопили его во глубине морской». (Мф. 18,6)

Такие деяния происходят от извращения и искажения истины, от явных антихристианских действий, попущений и недопустимого потворства во всём этом. Некоторые из этих современных антихристианских вопросов таковы: Колимварийский собор, украинский вопрос, принудительная вакцинация и маски, принятие полового просвещения в школах, изъятие Распятого Иисуса Христа из Святого Алтаря, однополые браки и усыновление детей ими, возрастание экуменизма, гонения на православных архиереев и духовенство, цифровое рабство.

Поведение пастырей-волков и их сообщников во всём этом не удивляет нас, христиан, ибо само Евангелие извещает нас, что вкрались некие люди, издревле предназначенные к сему осуждению, нечестивые, обращающие благодать Бога нашего в повод к распутству и отвергающиеся единого Владыки Бога и Господа нашего Иисуса Христа. (Иуд. 1,4)

Страшное «горе» книжникам и фарисеям

Духовное и нравственное падение тех, кто лицемерно учит Слову Божию, обнаруживается страшными «горе», которые Господь наш изрёк книжникам и фарисеям вчерашним, но также и нынешним (Мф. 23,13-16):

• «Горе вам, книжники и фарисеи, лицемеры, что поедаете дома вдов и лицемерно долго молитесь: за то примете тем большее осуждение».
• «Горе вам, книжники и фарисеи, лицемеры, что затворяете Царство Небесное человекам, ибо сами не входите и хотящих войти не допускаете».
• «Горе вам, книжники и фарисеи, лицемеры, что обходите море и сушу, дабы обратить хотя одного; и когда это случится, делаете его сыном геенны, вдвое худшим вас самих».

Теплохладные христиане — это пример, которого следует избегать 

В откровении Иоанна Господь сурово обличает Епископа Лаодикийской Церкви: «Знаю твои дела; ты ни холоден, ни горяч; О, если бы ты был холоден или горяч! Но так как ты тёплый, а не горяч и не холоден, то извергну тебя из уст Моих». (Откр. 3,14-16)

Теплохладность в вере представляет собой тяжкое духовное падение для христианина, ибо она не только вводит человека в заблуждение, но и увлекает другие души к гибели. В Церкви Христовой нет места дипломатии. Христос есть Истина! Никакое отступление от слов Господа нашего недопустимо под предлогом так называемой дипломатии или стратегий, к которым прибегают некоторые.

Господь наш напоминает нам занять ясную позицию: «не можете служить Богу и маммоне» (Мф. 6,24), и речь наша да будет равно ясной: «да будет слово ваше: да, да; нет, нет; а что сверх этого, то от лукавого». (Мф. 5,37)

Берегитесь пастырей-волков

Апостол Павел предостерегает нас: если бы даже мы, или Ангел с неба стал благовествовать вам не то, что мы благовествовали вам, да будет анафема. (Гал. 1,8)

Святой Гавриил, Христа ради юродивый, говорил своим духовным чадам, что придут времена, когда христианину трудно будет спастись — что же тогда станет с неверующим? Затем он говорил о последних временах и о трудностях, с которыми столкнутся христиане, а также о духовных отцах, которые вместо того, чтобы спасать души, будут их губить. Когда его спросили, по какому признаку следует выбирать духовного отца, он ответил: «По делам его». [1]

Сегодня исполняются слова Господа нашего — «прельстятся, если возможно, и избранные» (Мк. 13,22). Мы видим отцов, которые ещё недавно были людьми примечательными, постепенно духовно падающими, одного за другим. Особенно в эти последние времена слепое послушание может оказаться духовно гибельным для беспечных и неготовых христиан.

Непрестанное духовное бодрствование необходимо до самого конца, дабы с помощью Святого Духа мы могли отличить пастырей-волков [2] от добрых пастырей и сохранить истинную веру и спасение душ наших, ибо «претерпевший же до конца спасётся». (Мф. 24,13)

Истинное покаяние Закхея

«Закхей же, став, сказал Господу: Господи! половину имения моего я отдам нищим, и, если кого чем обидел, воздам вчетверо». (Лк. 19,8). Так и мы, когда согрешаем пред Богом и людьми, должны каяться делом, а не одними лишь словами.

И хотя теперь всё ясно: от неправедных и незаконных гонений на духовенство и мирян, от бесовского изъятия Распятого Иисуса Христа из Святого Алтаря, от упорства в неправославных экуменических союзах, от вредных последствий экспериментальной вакцинации, от принятия цифрового рабства и прочего — всё это свидетельствует о том, что мы остаёмся некающимися, без страха Божия, лишённые даже малой воли исправить дурную веру и ересь, которыеметодично и коварно проникают в нашу Церковь.

Исповедовать Распятого Иисуса Христа

«Итак всякого, кто исповедает Меня пред людьми, того исповедаю и Я пред Отцем Моим Небесным». (Мф. 10,32)

«Мы проповедуем Христа распятого, для Иудеев соблазн, а для Еллинов безумие». (1 Кор. 1,23)
Святой Кирилл (†387) предостерегает нас в своём огласительном слове:

«Храни Крест как первое и незыблемое основание, и на нём созидай остальное здание веры. Не отрекайся от Распятого Христа. Если отречёшься от Него, найдутся многие, кто укорит тебя за это. Первым укорит тебя Иуда-предатель, ибо он предал Иисуса Христа, зная, что Он был осуждён на смерть архиереями и старейшинами». [3]

«Когда же настало утро, все первосвященники и старейшины народа держали совет об Иисусе, чтобы предать Его смерти». (Мф. 27,1)

Эпилог от Святого Иерарха

Сохраним в заключение слова приснопамятного епископа Августина Кантиотиса (†2010): «Возлюбленные мои, так говорил Христос книжникам и фарисеям того времени. Но перестали ли фарисеи существовать с тех пор? Они существуют и сегодня — и будут существовать до конца века. Потому в конце Нового Завета, в Откровении Иоанна, мы вновь слышим иные «горе» (Откр. 8,13; Откр. 18,10) против фарисеев последних времён. И если кто спросит: «Разве Бог зол и грозен?» — ответ таков: Бог любит и желает спасения всех — Он угрожает «горем», дабы предотвратить зло и привести к покаянию и спасению». [4]

С нашими смиренными молитвами о пастве и пастырях нашей Церкви.

Аминь!

N.M.

Source: https://tasthyras.wordpress.com/  

Translation from the original article in Greek

References

[1] Youth Office of the Holy Metropolis of Paphos, 17/1/2025 (from the spiritual work of the Metropolitan of Paphos Tychikos)

[2] St. John Chrysostom, Discourse on false prophets and false teachers (A’), PG 59.553-5, https://www.impantokratoros.gr/BAA6F00E.el.aspx

[3] St. Cyril Catechism XIII, The Cross, the Pride of the Church, Excerpt LH’

[4] https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=52680 (St. Panteleimon of Florina, 2/5/1983) 

Auzim de pocăință, dar nu vedem nicio pocăință

Sfânta Evanghelie este Cuvântul Domnului nostru Isus Hristos. Cuvânt adevărat și veșnic pentru mântuirea noastră. Trebuie să-l cercetăm cu inimă curată și să-l punem în practică cu frica lui Dumnezeu, cu credință și cu dragoste. (Ioan 5,39; Psalmul 1,2)

Cărturarii și fariseii de astăzi

Domnul nostru ne-a avertizat să ne păzim de aluatul fariseilor, care este fățărnicia (Luca 12,1), iar în alt loc rostește cumplitele "vai de voi", mustrând pe cărturari și farisei ca pe niște fățarnici. (Matei 23,13-16)

El a vorbit noroadelor și ucenicilor Săi, spunând că cărturarii și fariseii, adică învățătorii Legii, șed pe scaunul lui Moise (Matei 23,1-2). Astăzi, această răspundere păstorească și catehizarea turmei Bisericii noastre este împlinită de ierarhi, preoți, monahi, teologi, oameni ai lui Dumnezeu.

Și Și-a urmat cuvântul: tot ce vă vor spune să păziți, păziți și faceți; dar după faptele lor să nu faceți, căci ei zic, și nu fac. (Matei 23,3). Aceste fapte de fățărnicie și de stricăciune în Templu L-au făcut pe Domnul nostru să răstoarne mesele acolo, zicând: Casa Mea se va chema o casă de rugăciune, dar voi ați făcut din ea o peșteră de tâlhari. (Luca 19,46)

În aceste vremuri de pe urmă, lucrurile se dovedesc a fi și mai rele, căci fariseii de astăzi nu doar că nu pun în practică Cuvântul Domnului nostru, ci au ajuns până acolo încât să denatureze și să falsifice Adevărul, lăsând turma fără catehizare și fără apărare în fața curselor diavolului.

"De atunci încolo, Isus a început să spună ucenicilor Săi că trebuie să meargă la Ierusalim și să pătimească mult din partea bătrânilor, arhiereilor și cărturarilor, să fie omorât și a treia zi să învieze." (Matei 16,21)

Fățărnicia aduce sminteală

Lucrările și faptele păstorilor Bisericii noastre care nu sunt potrivite cu Evanghelia pricinuiesc mare sminteală în mulțime. De aceea Domnul ne avertizează: "Dar pentru oricine va face să păcătuiască pe unul din acești micuți care cred în Mine, ar fi mai de folos să i se atârne de gât o piatră de moară și să fie aruncat în adâncul mării." (Matei 18,6)

Astfel de fapte izvorăsc din falsificarea și denaturarea adevărului, din acțiuni pe față anticreștine, din omisiuni și din îngăduințe nepermise față de toate acestea. Câteva dintre aceste probleme anticreștine ale zilelor noastre sunt: Sinodul din Kolymbari, chestiunea ucraineană, vaccinările obligatorii și măștile, acceptarea educației sexuale în școli, îndepărtarea lui Iisus Hristos Cel Răstignit din Sfântul Altar, căsătoria și adopția de copii de către persoane de același sex, creșterea ecumenismului, prigonirea ierarhilor și clerului ortodox, robia digitală.

Purtarea păstorilor-lupi și a colaboratorilor lor în toate acestea nu ne miră pe noi, creștinii, căci Evanghelia ne înștiințează dinainte că s-au strecurat unii oameni, rânduiți de mult, prin scris dinainte, la această osândă, niște oameni neevlavioși, care schimbă în desfrânare harul Dumnezeului nostru și tăgăduiesc pe singurul nostru Stăpân și Domn Isus Hristos. (Iuda 1,4)

Teribilul "vai de voi" adresat cărturarilor și fariseilor

Decăderea duhovnicească și morală a celor care învață cu fățărnicie Cuvântul lui Dumnezeu este dată pe față prin cumplitele "suferințe" pe care Domnul nostru le-a rostit asupra cărturarilor și fariseilor de ieri, dar și de astăzi (Matei 23,13-16):

• "Vai de voi, cărturari și farisei fățarnici! Pentru că voi mâncați casele văduvelor în timp ce, de ochii lumii, faceți rugăciuni lungi; de aceea veți lua o mai mare osândă."
• "Vai de voi, cărturari și farisei fățarnici! Pentru că voi închideți oamenilor Împărăția cerurilor: nici voi nu intrați în ea, și nici pe cei ce vor să intre nu-i lăsați să intre."
• "Vai de voi, cărturari și farisei fățarnici! Pentru că voi înconjurați marea și pământul, ca să faceți un tovarăș de credință; și, după ce a ajuns tovarăș de credință, faceți din el un fiu al gheenei, de două ori mai rău decât voi înșivă."

Creștinii căldicei sunt un exemplu de evitat

În Descoperirea lui Ioan, Domnul îl mustră aspru pe episcopul Bisericii din Laodiceea: "Știu faptele tale: că nu ești nici rece, nici în clocot. O, dacă ai fi rece sau în clocot! Dar, fiindcă ești căldicel, nici rece, nici în clocot, am să te smulg din gura Mea." (Apoc. 3,14-16)

Indiferență față de credință reprezintă o gravă cădere duhovnicească pentru un creștin, căci ea nu numai că îl duce pe cel în cauză spre rătăcire, ci trage și alte suflete spre pieire. Nu este loc de diplomație în Biserica lui Hristos. Hristos este Adevărul! Nicio abatere de la cuvintele Domnului nostru nu este îngăduită sub pretextul așa-zisei diplomații sau al strategiilor la care recurg unii.

Domnul nostru ne aduce aminte să luăm o poziție limpede: "Nu puteți sluji lui Dumnezeu și lui Mamona” (Matei 6,24), iar vorbirea noastră să fie tot așa de limpede: "Felul vostru de vorbire să fie: «Da, da; nu, nu»; ce trece peste aceste cuvinte vine de la cel rău." (Matei 5,37)

Feriți-vă de păstorii-lupi

Apostolul Pavel ne avertizează: chiar dacă noi înșine sau un înger din cer v-ar propovădui o Evanghelie deosebită de aceea pe care v-am propovăduit-o noi, să fie anatema. (Galateni 1,8)

Sfântul Gavriil, cel nebun pentru Hristos, spunea fiilor săi duhovnicești că vor veni vremuri în care creștinul cu greu se va putea mântui — dar ce se va întâmpla atunci cu necredinciosul? Apoi a vorbit despre vremurile de pe urmă și despre greutățile pe care le vor înfrunta creștinii, precum și despre părinții duhovnicești care, în loc să salveze suflete, le vor pierde. Fiind întrebat după ce semn trebuie ales un părinte duhovnicesc, el a răspuns: "După faptele lui." [1]

Astăzi se împlinesc cuvintele Domnului nostru — "vor amăgi, dacă este cu putință, chiar și pe cei aleși" (Marcu 13,22). Vedem părinți care, până de curând, erau oameni de vază, căzând treptat din punct de vedere duhovnicesc, unul după altul. Mai ales în aceste vremuri de pe urmă, ascultarea oarbă se poate dovedi nimicitoare din punct de vedere duhovnicesc pentru creștinii nepăsători și nepregătiți.

Veghea duhovnicească neîncetată este necesară până la sfârșit, pentru ca, cu ajutorul Duhului Sfânt, să izbutim să deosebim păstorii-lupi [2] de păstorii cei buni și să păzim credința cea adevărată și mântuirea sufletelor noastre, căci "cine va răbda până la sfârșit va fi mântuit." (Matei 24,13)

Adevărata pocăință a lui Zacheu

"Atunci Zacheu a stat înaintea Domnului și I-a zis: «Iată, Doamne, jumătate din avuția mea o dau săracilor; și, dacă am năpăstuit pe cineva cu ceva, îi dau înapoi împătrit.»" (Luca 19,8). Tot așa, când greșim înaintea lui Dumnezeu și a oamenilor, trebuie să ne pocăim prin fapte adevărate, nu doar prin cuvinte.

Și cu toate că astăzi totul este limpede: de la prigonirile nedrepte și nelegiuite ale clerului și mirenilor, la îndepărtarea diavolească a lui Iisus Hristos Cel Răstignit din Sfântul Altar, la stăruința în alianțe ecumeniste neortodoxe, la efectele nocive ale vaccinărilor experimentale, la acceptarea robiei digitale ș.a.m.d. — toate acestea mărturisesc faptul că rămânem nepocăiți, fără frica lui Dumnezeu, lipsiți chiar și de o fărâmă de voință de a îndrepta reaua-credință și erezia care se strecoară metodic și viclean în Biserica noastră.

Îl mărturisim pe Iisus Hristos răstignit

"Așadar, pe oricine Mă va mărturisi înaintea oamenilor, îl voi mărturisi și Eu înaintea Tatălui Meu care este în ceruri." (Matei 10,32)

"Noi propovăduim pe Hristos cel răstignit, care pentru Iudei este o pricină de poticnire, iar pentru Greci o nebunie." (1 Corinteni 1,23)

Sfântul Chiril (†387) ne avertizează în cateheza sa: "Păstrează Crucea ca temelie dintâi și neclintită, și pe ea zidește restul credinței. Nu tăgădui pe Hristos Cel Răstignit. Dacă Îl tăgăduiești, mulți te vor mustra pentru aceasta. Cel dintâi care te va mustra va fi Iuda vânzătorul, căci el L-a vândut pe Iisus Hristos știind că fusese osândit la moarte de arhierei și farisei." [3]

"Când s-a făcut ziuă, toți arhiereii și fariseii norodului au ținut sfat împotriva lui Isus, ca să-L omoare." (Matei 27,1)

Încheiere de la un sfânt ierarh

Să păstrăm la încheiere cuvintele pure pomenitului episcop Augustin Kantiotis (†2010): "Iubiții mei, așa le-a vorbit Hristos cărturarilor și fariseilor de atunci. Dar au încetat oare fariseii să existe de atunci încoace? Ei există și astăzi — și vor exista până la sfârșitul veacului. De aceea, la sfârșitul Noului Testament, în Apocalipsa lui Ioan, auzim din nou alte «vai de voi» (Apoc. 8,13; Apoc. 18,10) împotriva fariseilor vremurilor de pe urmă. Și dacă cineva se întreabă: «Este oare Dumnezeu rău și amenințător?» — răspunsul este: Dumnezeu iubește și dorește mântuirea tuturor — El amenință cu «suferințe» pentru a împiedica răul și a aduce pocăința și mântuirea." [4]

Cu smeritele noastre rugăciuni pentru credincioșii și păstorii Bisericii noastre.

Amin!

N.M.

Source: https://tasthyras.wordpress.com/  

Translation from the original article in Greek

References

[1] Youth Office of the Holy Metropolis of Paphos, 17/1/2025 (from the spiritual work of the Metropolitan of Paphos Tychikos)

[2] St. John Chrysostom, Discourse on false prophets and false teachers (A’), PG 59.553-5, https://www.impantokratoros.gr/BAA6F00E.el.aspx

[3] St. Cyril Catechism XIII, The Cross, the Pride of the Church, Excerpt LH’

[4] https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=52680 (St. Panteleimon of Florina, 2/5/1983) 

Προφητεία Πατροκοσμά - Οι κληρικοί θα γίνουν οι χειρότεροι και οι ασεβέστεροι των όλων

Ο μεγάλος ιεροκήρυκας του γένους μας, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός—ο Πατροκοσμάς, ανέλαβε το ιερό έργο προς δόξαν Θεού, να κατηχήσει εν Χριστώ και αφυπνίσει το σκλαβωμένο επί αιώνες Ελληνικό Έθνος μας. Ο λόγος του Αγίου μας προφητικός—εξακολουθεί να είναι σύγχρονος και επίκαιρος και αποτελεί παγκόσμια ακτινοβολία του Αγίου Πνεύματος. [1]

Τότε, ήταν ο Οθωμανικός ζυγός, σήμερα, οι αντίχριστες δυνάμεις που έχουν καταλάβει σχεδόν πλήρως την κοσμική εξουσία και επιδιώκουν την σταδιακή αλλοίωση της Ορθόδοξης παράδοσης μας.

Ο μακαριστός π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος επεσήμανε ότι ο σκοπός του Αντιχρίστου δεν είναι ν' αδειάσει τους ναούς, αλλά να τους γεμίσει με ανθρώπους που δεν θα έχουνε Ορθόδοξο φρόνημα. Θα έχουν αλλοτροιωμένο φρόνημα, οπότε, πηγαίνοντας εκεί με όχι σωστή πίστη, δεν θα λατρεύεις τον Θεό, αλλά τον πονηρό! δηλ. τον διάβολο. [2]

Σήμερα, βιώνουμε μια ελευθέρα πτώση του σύγχρονου ανθρώπου και ιδιαίτερα αυτών που έπρεπε να ήταν οι φύλακες της Πίστης μας: Αρχιερείς, ιερείς και μοναχοί. Περνάμε από κόσκινο υψηλής ποιότητας, που κοσκινίζει κλήρο και λαό, και όλοι λαμβάνουμε θέση: είτε με τον Χριστό, είτε με τον μαμωνά. (Ματθ. 6,24)

Είθε οι υπενθυμίσεις των Αγίων μας, να δράσουν αφυπνιστικά και ενισχυτικά στην ενεργοποίηση της Ορθόδοξη συνείδηση μας και την ανάπτυξη της καλής ανησυχίας.

Προφητείες Αγίου Πατροκοσμά (†1779) 

Το κακό θα σας έρθη από τούς διαβασμένους. (προφ. 54)

Θάρθη καιρός που δεν θα υπάρχη αυτή η αρμονία που είνε σήμερα μεταξύ λαού και κλήρου. (προφ. 56)

Οι κληρικοί θα γίνουν οι χειρότεροι και οι ασεβέστεροι των όλων. (προφ. 57)

Θα βλέπετε να πηγαίνουν άλλοι επάνω και άλλοι κάτω. (προφ. 85)

Τον Πάπαν να καταράσθε, διότι αυτός θα είνε η αιτία. (προφ. 90)

Εσείς θα σώσετε άλλους και οι άλλοι εσάς. (προφ. 100) [3]

Άγιος Γαβριηλ ο δια Χριστόν Σαλός (†1995)

Στους εσχάτους καιρούς τους ανθρώπους θα τους σώσουν η αγάπη, η ταπείνωση και η καλωσύνη.  Η καλωσύνη ανοίγει τις πύλες του Παραδείσου, η ταπείνωση οδηγεί μέσα σ’ αυτόν, αλλά η αγάπη εμφανίζει τον Θεό.

Όλους, όσοι πήγαιναν σ’ αυτόν για ευλογία, τους παρακαλούσε κλαίγοντας: να κάνετε το καλό για να σας σώσει η καλωσύνη σας. Η γή κατά το ήμισυ έγινε Άδης.

Ο Αντίχριστος στέκεται στην πόρτα και δεν τη χτυπά απλώς, αλλά ορμά μέσα. Εσείς θα τον δείτε τον Αντίχριστο. Θα προσπαθήσει να βασιλεύσει σε όλον τον πλανήτη. Παντού θα γίνονται διωγμοί… μη μένετε χώρια. Κρατηθείτε μαζί, δέκα-δεκαπέντε μαζί. Βοηθείτε ο ένας τον άλλον.

Στους εσχάτους καιρούς οι οπαδοί του Αντιχρίστου θα πηγαίνουν στην εκκλησία, θα βαπτίζονται, θα κηρύττουν για τις ευαγγελικές εντολές. Όμως μην τους πιστεύετε. Αυτοί δεν θα έχουν τα καλά έργα. Μόνο με τα καλά έργα μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει τον αληθινό Χριστιανό. [4]

Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης (†2010)

Όποιος δεσπότης ή παπάς κλείνει το στόμα του και δεν διαμαρτύρεται γι' αυτά τα οποία γίνονταιμέσ' στην κοινωνία, αυτός είναι μαζί με τους αθέους και τους βοηθά. Γι' αυτό λέγει ο Άγιος Γρηγόριος: Ότι το να σιωπά ο επίσκοπος, σε τέτοιες μέρες, η σιωπή του επισκόπου είναι έγκλημα εναντίον της Εκκλησίας, η σιωπή του επισκόπου είναι αθεΐα. [5]

Γέρων Βασίλειος ο Καυσοκαλυβίτης (†2015)

Εσείς θα τα ζήσετε, αλλά να μην φοβάστε. να θυμάστε πάντα πως η αγάπη υπερέχει, η υπομονή βεβαιεί. Η ταπείνωση υπογράφει και η μετάνοια εισάγει εις την βασιλεία των ουρανών. Όποιος άνθρωπος τηρεί αυτά τα τρία, τις τρεις εντολές: αγάπη, ταπείνωση, μετάνοια, αυτός θα κερδίσει το παν. Η αγάπη φέρνει την πίστη. Η πίστη φέρνει την ευτυχία.

Όσα επιτρέπει ο Κύριος είναι καλό για τη σωτηρία της ψυχής μας. Να μη φοβόμαστε, να έχουμε θάρρος. Να κάνουμε προσευχή. ¨οχι πανικός, γιατί αυτό είναι εκ του πειρασμού, αλλά προσευχή καρδιακή. Και έτσι θα ακολουθήσουν καλές εξελίξεις σε όλα. Να γρηγορούμε και να προσευχόμαστε. Να μην φοβόμαστε. Γιατί ο φόβος δηλοί ολιγοπιστία.

Πολλοί εκ των πιστευόντων στον αληθινό Θεό θα διωχθούν, θα ραπιστούν, θα τραυματιστούν βαρέως, θα θανατωθούν, όμως θα δικαιωθούν.

Θα βλέπουμε στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη κυρίως να γίνονται παπικές λειτουργίες. Θα υποχρεώνουν τους ιερείς μας να συμμετέχουν και όποιος δεν θα πηγαίνει, θα του κόβουν τον μισθό!

Δύσκολα θα ακούγεται αληθινός ορθόδοξος λόγος. O κόσμος δεν θα ξέρει που να πάει και θα πλανηθούν πολλοί.

Έχετε να δείτε πάρα πολλά αίσχη. Θα κάνετε χιλιόμετρα για να βρείτε σωστό ιερέα, σωστό παππά. Αλλά επίσης θα κάνετε χιλιόμετρα για να βρείτε και έναν σωστό πνευματικό, να σας εξομολογεί, να σας ευλογεί, να σας δίνει την ευχή. [6]

Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνα (†2019) 

Ο μακαριστός πατήρ Εφραίμ (αγιασμένος γέροντας της Αριζόνος), είπε ότι θα έρθει καιρός που οι ιερείς θα λειτουργούν σαν κλόουν και σαν κλόουν θα τελούν την Θεία Λειτουργία. Να μην πω δηλαδή ένα ένα τα άλλα μυστήρια, δηλαδή και την εξομολόγηση και την βάπτιση και οι αρχιερείς την χειροτονία… Θα τα κάνουνε ντυμένοι σαν κλόουν! 

Έλεγε ο μακαριστός, ο πατήρ Εφραίμ της Αριζόνας, ότι είναι μακάριοι εκείνοι εκ των απλών ιερέων που στηρίζουν σήμερα την ορθόδοξο εκκλησία με την απλή και αγία ζωή τους, και που δεν θα υποκύψουν στις πιέσεις, και θα λογιστούν από τον Θεό ομολογητές και μάρτυρες! [7]

"γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν" (Ματθ. 26,41)

Κύριε Ιησού Χριστέ έλεησον ημάς! Υπεραγία Θεοτόκε σώσων ημάς! Δόξα σοι ο Θεός!

Ν.Μ.

Αναφορές

[1] Επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτη, Μητροπολίτου Φλωρίνης, «Κοσμάς ο Αιτωλός», Έκδοσις ΙΣΤ', 1993

[2] Πίστις καί φόβος, μέ ἀφορμή τόν Κορονοϊό, 20/5/2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, https://www.youtube.com/live/IA9Tdwvwfho 

[3] https://pantocrator.gr/oi-profiteies-tou-agiou-kosma-tou-aito/

[4] https://www.impantokratoros.gr/7D9532E0.el.aspx

[5] https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=6929

[6] https://iconandlight.wordpress.com/tag/γέροντας-βασίλειος-καυσοκαλυβίτης/

[7] https://www.hristospanagia.gr/ἔχετε-νά-δεῖτε-πολλά-αἴσχη-θα-κάνετ/ 

 

We hear of repentance but we see no repentance

The Holy Gospel is the Word of our Lord Jesus Christ. True and eternal Word for our salvation. We must study it with a pure heart and apply it with the fear of God, faith and love. (John 5,39; Psalm 1,2)

The modern scribes and Pharisees

Our Lord warned us to beware of the leaven of the Pharisees, which is hypocrisy (Luke 12,1) and elsewhere He says the terrible “woes” rebuking the scribes and Pharisees as hypocrites. (Matthew 23,13-16)

He spoke to the multitudes of the people and His disciples, that the scribes and Pharisees, that is, the teachers of the law, sat in the teaching chair (Matthew 23,1-2). Today, this pastoral responsibility and catechesis of the flock of our Church is carried out by hierarchs, priests, monks, theologians, people of God.

And He continued His word, whatever they teach you, follow and do. But do not do according to their deeds, as what they say, they do not apply them themselves. (Matthew 23,3). These deeds of hypocrisy and corruption in the Temple led our Lord to overturn the tables there, saying, My house is house of prayer, but you have turned it into a cavern of robbers. (Luke 19,46)

In our end times, things are turning out to be even worse, because the modern Pharisees, not only do not apply the Word of our Lord, but they have gone so far as to distort and adulterate the Truth, leaving the flock without catechism and defenseless before the devil’s traps.

“From that time on, Jesus began to show his disciples that he must go to Jerusalem and suffer many things from the elders and bishops and scribes, and be killed, and be raised on the third day.” (Matthew 16,21)

Hypocrisy brings scandalism

Works and deeds of shepherds of our Church that are not in conformance with the Gospel cause great scandal in the flock. That is why the Lord warns us: “Whoever causes to stumble one of these little ones who believe in me, it would be better for him to have a millstone hung around his neck and be drowned in the depths of the sea.” (Matthew 18,6)

Such actions come from the adulteration and distortion of the truth, blatant anti-Christian actions, omissions and impermissible condescension in all of these. Some of these modern anti-Christian issues are: the kolymbari, the ukrainian, compulsory vaccinations and masks, acceptance of sexual education in schools, removal of the Crucified Jesus Christ from the Holy Sanctuary, homosexual marriage and adoption of children, the rise of ecumenism, persecution of Orthodox hierarchs and clergy, digital slavery.

The attitude of the wolf-shepherds and their collaborators in all of this does not surprise us as Christians, as the Gospel already informs us that some people have crept in, who from ancient times were destined, due to their predestination, for this evil, that is, to be impious, who change the grace of our God into licentiousness, and deny our only Archpriest and Lord Jesus Christ. (Jude 1,4)

The terrible "woes" to the scribes and Pharisees

The spiritual and moral degradation of those who hypocritically teach the Word of God is revealed by the terrible “woes” of our Lord to the scribes and Pharisees of yesterday, but also of today (Matthew 23,13-16):

• “Woe to you, scribes and Pharisees, hypocrites, for you devour widows’ fortunes, and then hypocritically make long prayers. Therefore you will receive a greater punishment.”
• “Woe to you, scribes and Pharisees, hypocrites, for you obstruct the kingdom of heaven for the people. Certainly, you yourself will not go in, but you neither allow to those, who are willing to enter, to go in.”
• “Woe to you, scribes and Pharisees, hypocrites, because you travel over sea and land to make one proselyte, and when he is converted, you make him two times worse than yourselves.”

Lukewarm Christians are an object lesson

In the Revelation of John, the Lord sternly rebukes the Bishop of the Church of Laodicea: “I know your works, that you are neither cold nor hot. I could wish you were cold or hot. So then, because you are lukewarm, and neither cold nor hot, I will vomit you out of My mouth.” (Rev. 3,14-16)

Lukewarmness in faith represents a serious spiritual fall for a Christian, as it not only causes the individual to slide into delusion but also drags other souls toward perdition. There is no room for diplomacy in the Church of Christ. Christ is the Truth! No deviation from the words of our Lord is permissible under the guise of so-called diplomacy or the strategies invoked by some.

Our Lord reminds us to take a clear stand “you cannot serve God and mammon” (Matthew 6,24), and our speech to be equally clear: “let your word Yes to be—yes or No to be—no, anything more than this comes from the evil one”. (Matthew 5,37)

Beware of wolf-shepherds

The Apostle Paul warns us: even if we ourselves, the Apostles or an angel from heaven should preach to you a Gospel different from the one we originally preached to you, let that person be accursed and cut off from God. (Gal. 1,8)

Saint Gabriel the Fool for Christ told his spiritual children that times would come where the Christian will be difficult to save onself—so then, what will happen to the unbeliever? Then, he referred to the end times and the hardships Christians would face, as well as to the spiritual fathers who, instead of saving souls, would destroy them. When asked by what criterion one should choose a spiritual father, he replied: “By his works.” [1]

Today, the words of our Lord—“even the chosen ones will be deluded” (Mark 13,22)—are being confirmed. We see fathers who, until recently, were notable people, gradually falling spiritually, one after another. Especially in these end times, blind obedience can prove spiritually fatal for careless and unprepared Christians.

Continuous spiritual vigilance is essential until the very end, so that with the help of the Holy Spirit, we manage to distinguish wolf-shepherds [2] from good shepherds and safeguard the true faith and the salvation of our souls, because "he who endures until the end will be saved". (Matthew 24,13)

Zacchaeus’s true repentance

“Then, Zacchaeus stood and said to the Lord, look, Lord, I give half of my fortune to the poor; and if I have taken anything from anyone by false accusation, I restore fourfold” (Luke 19,8). Likewise, when we are mistaken before God and people, we have to repent through substantive deeds rather than mere words.

And while everything is now clear: from the irregular and unjust persecutions of clergy and laity, the demonic removal of the Crucified Jesus Christ from the Holy Sanctuary, persistence in unorthodox ecumenist alignments, the adverse effects of experimental vaccinations, acceptance of digital slavery, etc, all of this testifies to the fact that we remain unrepentant, without fear of God, lacking even a shred of will to rectify the bad faith and heresy that are methodically and fraudulently infiltrating in our Church.

To confess Crucified Jesus Christ

“Whoever confesses me before people, I will confess him before my Father in heaven.” (Matthew 10,32)

“We preach Christ Crucified, while Jews consider it a scandal and Greeks silliness.” (A' Cor. 1,23)

Saint Cyril (†387) warns us in his catechism: “Keep the Cross as the primary and unshakable foundation, and upon it build the rest of the faith. Do not deny the Crucified Christ. If you deny Him, there will be many who will reproach you for it. Judas the traitor will be the first to reproach you, because he betrayed Jesus Christ knowing that He had been condemned to death by the hierarchs and the elders.” [3]

“When morning came, all the hierarchs and the elders of the people took counsel against Jesus to put him to death.” (Matthew 27,1)

Epilogue by a Holy Hierarch

Let us keep the epilogue, from the words of the ever-memorable Bishop Augoustinos Kantiotis (†2010): “My beloved, this is how Christ spoke to the scribes and Pharisees of that time. But did the Pharisees cease to exist from then on? They exist today—and they will continue to exist until the end of age. That is why, at the end of the New Testament, in the Revelation of John, we hear again, other “woes” (Rev. 8,13; Rev. 18,10) against the Pharisees of the end times. And if anyone wonders, "Is God bad and threatening?" the answer is—God loves and desires the salvation of all—he threatens with the "woes" in order to prevent evil and bring repentance and salvation.” [4]

With our humble prayers for the flock and the shepherds of our Church.

Amen!

N.M.

Source: https://tasthyras.wordpress.com/  

Translation from the original article in Greek

References

[1] Youth Office of the Holy Metropolis of Paphos, 17/1/2025 (from the spiritual work of the Metropolitan of Paphos Tychikos)

[2] St. John Chrysostom, Discourse on false prophets and false teachers (A’), PG 59.553-5, https://www.impantokratoros.gr/BAA6F00E.el.aspx

[3] St. Cyril Catechism XIII, The Cross, the Pride of the Church, Excerpt LH’

[4] https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=52680 (St. Panteleimon of Florina, 2/5/1983)

Πηγή αιώνιας ζωής ο Εσταυρωμένος μας

“οὐ γὰρ ἔκρινα τοῦ εἰδέναι τι ἐν ὑμῖν εἰ μὴ Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τοῦτον ἐσταυρωμένον” (Α’ Κορ. 2,2)

Ο σημερινός άνθρωπος περιβάλλεται από πολλά προβλήματα και δυσκολίες. Σε όλα αυτά έρχονται να επισκιάσουν την όλη κατάσταση και σωρεία ιδεολογιών και θεωριών που μαστίζουν την κοινωνία μας.

Εάν η παρούσα μεγαλύτερη γενιά που διαχειρίζεται τον κόσμο τούτο, έφτασε σε σημείο να μην μπορεί να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας πλέον, τότε τι θα έχουν να πουν τα καλά παιδιά μας, που τα αφήσαμε να μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον σύγχυσης, αθεΐας και αδιαφορίας;

Ο Θεός είναι πάντα μαζί μας

Παρόλα αυτά, ο Κύριος μας και Θεός μας, Δημιουργός του κόσμου (υλικού και άυλου) δεν μας αφήνει ποτέ μόνους. Εμείς μπορεί με απερίσκεπτες πράξεις να αδιαφορούμε για την σωτηρία μας και να απομακρυνόμαστε από την Θεία Χάρη και βοήθεια Του, αλλά ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός είναι πάντα δίπλα μας, φιλεύσπλαχνος και φιλάνθρωπος Πατέρας. Έτσι, για τον Χριστιανό δεν χωράει απελπισία, διότι δίπλα μας βρίσκονται και η Μητέρα μας Παναγία, και οι Άγιοι μας, και ο φύλαξ Άγγελος μας.

Ο ίδιος ο Θεός μας, έγινε άνθρωπος για να μας δείξει την οδό της σωτηρίας μας. Όπως ο καλός αξιωματικός στον πόλεμο, μπαίνει μπροστά στην μάχη να δείξει το καλό παράδειγμα στους στρατιώτες του, γνωρίζοντας ότι ο πρώτος που θα πληγωθεί από τα πυρά του εχθρού θα είναι ο ίδιος, έτσι και ο καλός ποιμήν, ο Χριστός μας, Εσταυρώθει για να μας σώσει από την αμαρτία και νίκησε τον θάνατο.

Ο Εσταυρωμένος Χριστός μας, είναι ο αμνός του Θεού που επάνω στον Τίμιο Σταυρό θυσιάστηκε και μας οδήγησε στην αιώνια ζωή. Επάνω στον Τίμιο Σταυρό συγχώρεσε τον καλόν ληστή και τον πήρε στον Παράδεισο. Διότι, ο πρώτος που μπήκε στον Παράδεισο είναι ο αμαρτωλός - “αλλά μετανοημένος ληστής”, ενώ αντίθετα ο πρώτος που γεύτηκε την κόλαση είναι ο προδότης - “αμετανόητος μαθητής” του Χριστού.

Η Σταυρική ζωή οδηγεί στην Αλήθεια 

Ο μακαριστός πατήρ Αθανάσιος Μυτιληναίος μας τονίζει ότι «όπως λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος, η ασφάλεια της Εκκλησίας είναι ο Σταυρός, με μίαν όμως διαφορά. Οι πιστοί να προβάλλουν τον Σταυρόν, την Σταυρική ζωή και τη Σταυρική θεολογία. Διότι αν εγώ απιστώ, δεν προβάλλω την Σταυρική ζωή, αλλά την άνετη και την πλούσια, αν εγώ δεν προβάλλω την Σταυρική θεολογία, αλλά μια θεολογία ξένη, αλλότρια, νόθη, δεν είμαι εγώ πιστός και τότε δεν μπορώ να λέγω ότι προβάλλω την Εκκλησία. Προβάλλομαι εγώ. Η Εκκλησία μένει πάντοτε η ίδια. Θα προβάλλω τον Σταυρόν, που σημαίνει θα προβάλλω την Σταυρική ζωή και την Σταυρική θεολογία.»

Και ο μακαριστός πατέρας μας υπενθυμίζει ότι «Αναμφισβήτητα! Ο Σταυρός είναι εκείνος που ενόχλησε πρώτιστα τον Διάβολο… Ο αντίχριστος είναι δυνατόν ποτέ να συμπαθεί τον Τίμιο Σταυρό; Αναμφισβήτητα Όχι!»

Μην αρνηθείς τον Εσταυρωμένο

Ο Άγιος Κύριλλος μας νουθετεί «Ἄν κάποιος δέν πιστεύει στή δύναμη τοῦ Ἐσταυρωμένου, ἄς πιστεύει στά ὁλοφάνερα γεγονότα. Γιατί πολλοί σέ ὁλόκληρη τήν οἰκουμένη σταυρώθηκαν, ἀλλά κανένα δέν τρέμουν οἱ δαίμονες. Τοῦ Χριστοῦ ὅμως, πού σταυρώθηκε γιά μᾶς, καί μόνο τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ νά δοῦν, τρέμουν οἱ δαίμονες, ἐπειδή οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι πέθαναν στό σταυρό ἐξαιτίας τῶν ἁμαρτιῶν τους, ὁ Χριστός ὅμως πέθανε γιά τίς ξένες ἁμαρτίες. Διότι δέν ἁμάρτησε, οὔτε βρέθηκε δόλος στό στόμα Του (Α’ Πέτρ. 2, 22), “καὶ δώσω τοὺς πονηροὺς ἀντὶ τῆς ταφῆς αὐτοῦ καὶ τοὺς πλουσίους ἀντὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ· ὅτι ἀνομίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ” (Ἡσ. 53, 9).» (Απόσπασμα Γ’)

«Νά παίρνεις λοιπόν πρῶτο καί ἀδιάσειστο θεμέλιο τό Σταυρό καί ἐκεῖ ἐπάνω νά οἰκοδομεῖς τά ὑπόλοιπα τῆς πίστεως. Μήν ἀρνηθεῖς τόν Ἐσταυρωμένο. Ἄν Τόν ἀρνηθεῖς, ἔχεις πολλούς πού θά σέ ἐλέγξουν γι᾽ αὐτό.

Πρῶτος θά σέ ἐλέγξει ὁ Ἰούδας ὁ προδότης. Διότι αὐτός πού Τόν πρόδωσε, ἤξερε ὅτι ἀπό τούς ἀρχιερεῖς καί πρεσβυτέρους καταδικάστηκε σέ θάνατο “Πρωίας δὲ γενομένης συμβούλιον ἔλαβον πάντες οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ κατὰ τοῦ ᾿Ιησοῦ ὥστε θανατῶσαι αὐτόν” (Ματθ. 27, 1). Τό μαρτυροῦν τά τριάντα ἀργύρια “τί θέλετέ μοι δοῦναι, καὶ ἐγὼ ὑμῖν παραδώσω αὐτόν; οἱ δὲ ἔστησαν αὐτῷ τριάκοντα ἀργύρια” (Ματθ. 26, 15).

Τό μαρτυρεῖ ἡ ἡμέρα καί ὁ Ήλιος πού χάθηκε “Ην δὲ ὡσεὶ ὥρα ἕκτη καὶ σκότος ἐγένετο ἐφ᾿ ὅλην τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης, τοῦ ἡλίου ἐκλείποντος” (Λουκ. 23, 44), διότι δέν μποροῦσε νά βλέπει τήν παρανομία τῶν ἐχθρῶν τοῦ Κυρίου.

Σέ ἐλέγχει ἡ φωτιά, ὅπου παρευρέθηκε καί θερμαινόταν ὁ Πέτρος.

Ἄν ἀρνηθεῖς τό Σταυρό, σέ περιμένει ἡ αἰώνια φωτιά. Μιλάω σκληρά, γιά νά μήν ἐπιχειρήσεις ἐσύ νά σκληρυνθεῖς.» (Απόσπασμα ΛΗ’)

Σήμερα 1 Αυγούστου, τιμούμε την Πρόοδο του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, τιμούμε τον Εσταυρωμένον Χριστό, ευχαριστούμε και δεόμεθα για την προστασία Του.

Αμήν

Νικόλαος Μάρκου

 

Αναφορές 
[1] Πατήρ Αθανάσιος Μυτιληναίος (+2006), "Τά Πάθη καί ἡ Ἀνάσταση Τοῦ Χριστοῦ", Ομιλία 19, Μέρος 1ο, Η Θεολογία του Σταυρού (18/3/1979), http://www.arnion.gr/mp3/omilies/p_athanasios/anastash_xristoy/anastash_xristoy_019.mp3

[2] Πατήρ Αθανάσιος Μυτιληναίος (+2006), "Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ", Αρ. 919,  Ὁ Τίμιος Σταυρός θά ἐνοχλεῖ τόν Ἀντίχριστο;  (17/3/1996), https://www.arnion.gr/mp3/omilies/p_athanasios/apories_kathxhtikou/apories_kathxhtikou_0919.mp3

[3] Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων (+387), Κατήχηση ΙΓ, "Ο Σταυρός, το καύχημα της Εκκλησίας”, Αποσπάσματα Γ’ και ΛΗ’

Οι πιστοί ζητούν από την Ιερά Σύνοδο της Κύπρου την αποκατάσταση της παραδόσεως του Εσταυρωμένου

Κατατέθηκαν σήμερα 24 Ιουλίου 2026 στο σύνολο 3.356 υπογραφές πιστών με το αίτημα προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου για αποκατάσταση της τάξης επί της παραδόσεως του Εσταυρωμένου όπισθεν της Αγίας Τραπέζης.

Η επιστολή έχει ως εξής:

Μακαριώτατε, Αγίοι Συνοδικοί Αρχιερείς

Την ευχή σας

Εμείς οι κάτωθοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί ανησυχώντας για την καταπάτηση της καθιερωθείσας παραδόσεως που φέρει τον Εσταυρωμένον όπισθεν της Αγίας Τραπέζης, η οποία παράβαση-καινοτομία ξεκίνησε από Μητροπόλεις της Ελλάδας και δυστυχώς άρχισε να εφαρμόζεται και στις εκκλησίες της Κύπρου.

Ζητούμε από την Ιερά Σύνοδο μας, όπως αποκαταστήσει την τάξη που επί’ αιώνας εφαρμόζεται στις εκκλησίες μας, δηλαδή να βρίσκεται ο Εσταυρωμένος μας όπισθεν της Αγίας Τραπέζης, παίρνοντας το θάρρος από την απόφαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 11 Μαρτίου 2025, η οποία απόφαση απαγορεύει την αφαίρεση του Εσταυρωμένου από το Ιερό Βήμα, ζητούμε από την Ιερά Σύνοδο να πράξει το ίδιο.

Με την παρούσα επιστολή μας, σας υποβάλλουμε συνολικά τρεις χιλιάδες τριακόσιες πενήντα έξι (3.356) υπογραφές υποστήριξης πιστών προς το αίτημα μας αυτό.

Επιπρόσθετα, επισυνάπτεται σχετικός κατάλογος με υλικό και αναφορές ως υποστηρικτικά στοιχεία προς την εξέταση του αιτήματος μας, συμπεριλαμβανομένου αντιγράφου της σχετικής απόφασης της ΔΙΣ της Εκκλησίας της Ελλάδος στην οποία και σας παραπέμπουμε.

Μετά υ’ι’κής αγάπης

Εκ της επιτροπής συλλογής υπογραφών

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
Κατάλογος υποστηρικτικού υλικού και αναφορών:

1. Απόφαση της Δ.Ι.Σ. της Εκκλησίας της Ελλάδος ημερομηνίας 11 Μαρτίου 2025. [Link]

2. Εγκύκλιος αρ. 3095 ημερομηνίας 20 Μαρτίου 2025 της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. [Link]
3. Κήρυγμα Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ, “Η επιστήμη του Εσταυρωμένου είναι η πιο πρακτική επιστήμη”, Ορθοδοξία News Agency, 31 Μαρτίου 2025. [Link]
4. Κήρυγμα Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ, “Ο Εσταυρωμένος είναι το κέντρο της ιστορίας του κόσμου”, Ορθοδοξία News Agency, 24 Μαρτίου 2025. [Link]
5. Καθ. κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης, “Αν φύγει ο Σταυρός πάει περίπατο ή μετάνοια”, Ορθόδοξος Τύπος, 6 Ιανουαρίου 2025. [Link]
6. Κήρυγμα Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. Ιερόθεου, “Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου «γυρίζει την πλάτη» στον Μητροπολίτη Περιστερίου για τον Εσταυρωμένο”, Ένωση Ορθοδόξων Δημοσιογράφων, 1 Δεκεμβρίου 2024. [Link]
7. Επιστολή Σεβ. Μητροπολίτου Κυθήρων & Αντικυθήρων κ. Σεραφείμ προς Σεβ. Μητροπολίτου Περιστερίου κ. Γρηγόριον, 14 Σεπτεμβρίου 2024. [Link]
8. Ανοικτή Επιστολή Σεβ. Μητροπολίτου πρ. Καλαβρύτων & Αιγιαλείας κ. Αμβροσίου προς Σεβ. Μητροπολίτου Περιστερίου κ. Γρηγόριον για την απομάκρυνση του Εσταυρωμένου, 3 Απριλίου 2024. [Link]
9. Η Αγία Σοφία επιβεβαιώνει την παράδοσιν του Εσταυρωμένου, Ορθόδοξος Τύπος, 22 Ιουνίου 2026. [Link]
10. Απόσπασμα μελέτης του Ευγενίου Μιχαήλ Αντωνιάδη (1908) “Έκφρασις της Αγίας Σοφίας”, σελ. 125-126. [Link]
11. Απόσπασμα μελέτης “The church of Sancta Sophia, Constantinople: a study of Byzantine building” (1894) by Lethaby, W.R. (William Richard); Swainson, Harold, σελ. 104-105. [Link]
12. Απόσπασμα συγγράμματος "Khitrowo, B. De (1889), Itinéraires russes en Orient, Société de l'Orient latin", p.94-95, Paris, France. [Link]
13. Μελέτη Ιωάννη Γ. Λίτινα, “Η ορθή θεολογικά και υπό Αγίων Πατέρων επικυρωμένη τοποθέτηση του Εσταυρωμένου και του Σταυρού λιτανειών μέσα στο Ιερό Βήμα και πίσω από την Αγία Τράπεζα”, Έκδοση Συντονιστικής Επιτροπής Πιστών Ι.Μ. Περιστερίου, 2024, (διαθέσιμο online PDF, σελίδες 142). https://tinyurl.com/Litinas2024 
14. Μελέτη Παν. Δ. Παπαδημητρίου, “Ο Ζωοποιός Σταυρός του Χριστού ανέκαθεν δέσποζε στο Ιερόν Βήμα, στην Αγία Τράπεζα, και διέλαμπε όταν ήταν ανοιχτή η Ωραία Πύλη, το Καταπέτασμα – Και περί του Συνθρόνου, και περί της Εγκυκλίου για τον Σταυρό και την θέση του Εσταυρωμένου Χριστού στην Εκκλησία του Μητροπολίτου Περιστερίου Γρηγορίου Παπαθωμά”, 4/11/2024, (διαθέσιμο online PDF, σελίδες 65). https://tinyurl.com/Papadimitriou2024 

Ενημερωτικό Δίπτυχο Α5 [Pdf]

Το βαθύ νόημα της παιδικότητας κατά Χριστόν

 

15η Ιουλίου 2026, εν Πάφω
Αγίων Κήρυκου και Ιουλίττας της μητέρα του, Άγιος Βλαδίμηρος ο Ισαπόστολος βασιλιάς των Ρώσων, Εύρεση Τιμίας Κάρας της Οσίας Ματρώνας της Χιοπολίτιδας 

 

«Ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία…»

Εισαγωγή

Ο Κύριος και Θεός μας Ιησούς Χριστός, όταν οι μαθητές Του εμπόδιζαν τα παιδιά να Τον πλησιάσουν, τους έλεγξε αυστηρά λέγοντας:

«Ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με καὶ μὴ κωλύετε αὐτά· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. 19,14, Μάρκ. 10,14, Λουκ. 18,16)

Και σε άλλο σημείο προσθέτει:

«Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. 18,3)

Τα λόγια αυτά του Χριστού προκάλεσαν απορία: πώς είναι δυνατόν να γίνουμε ξανά παιδιά; Μήπως εννοεί μια βιολογική επιστροφή στην παιδική ηλικία;

Ο ίδιος ο Κύριος ξεκαθαρίζει αλλού ότι δεν πρόκειται για σαρκική, αλλά για πνευματική αναγέννηση:

«Τὸ γεγεννημένον ἐκ τῆς σαρκὸς σάρξ ἐστι, καὶ τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ Πνεύματος πνεῦμά ἐστι» (Ἰω. 3,6)

Παιδικότητα: όχι ανωριμότητα, αλλά καθαρότητα

Ο Χριστός δεν μας καλεί σε ανευθυνότητα ή πνευματική ανωριμότητα. Μας καλεί σε επιστροφή στην καθαρότητα, την απλότητα και την εμπιστοσύνη που έχει το παιδί πριν μολυνθεί από την αμαρτία, την κακία και τη σκληρότητα του κόσμου.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει χαρακτηριστικά:

«Οὐ τὴν ἡλικίαν ζητεῖ ὁ Χριστός, ἀλλὰ τὴν προαίρεσιν καὶ τὴν καθαρότητα τῆς ψυχῆς».

Αν χάσαμε αυτή την παιδικότητα, μπορούμε να την επανακτήσουμε. Ο δρόμος είναι η μετάνοια, η εξομολόγηση, η προσευχή, η μελέτη της Αγίας Γραφής, των βίων των Αγίων, η συχνή συμμετοχή μας στα Ιερά Μυστήρια – εξαιρετικώς στη Θεία Ευχαριστία – και ο αδιάκοπος πνευματικός αγώνας για την κάθαρση των παθών.

Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος γράφει:

«Μετάνοια ἐστὶ θύρα ἐλέους, ἀπ’ ἧς εἰσέρχεται ὁ ἄνθρωπος πάλιν εἰς τὴν ἀθωότητα».

Η απώλεια της παιδικότητας στον σύγχρονο κόσμο

Σήμερα, δυστυχώς, πολλά παιδιά παύουν να είναι παιδιά από πολύ νωρίς. Το σχολικό περιβάλλον, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, η τηλεόραση, τα κινητά τηλέφωνα, τα κοινωνικά δίκτυα και το διαδίκτυο αλλοιώνουν πρόωρα την ψυχή τους. Αυτό δεν είναι πρόοδος, αλλά πνευματική φθορά.

Αντίθετο και φωτεινό παράδειγμα αποτελεί η Υπεραγία Θεοτόκος. Σύμφωνα με την Ιερά Παράδοση, από τριών ετών εισήλθε στα Άγια των Αγίων και παρέμεινε εκεί μέχρι τον αρραβώνα της. Δεν έχασε τίποτε· αντίθετα κέρδισε τα πάντα: αγνότητα ψυχής, σώματος, νου και γλώσσας. Έτσι αξιώθηκε να γίνει Μητέρα του Θεού.

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέει:

«Ἡ Παρθένος ἐκαθάρισε τὸν ἑαυτῆς νοῦν πρὸ παντὸς νοήματος κοσμικοῦ».

Τα χαρακτηριστικά της παιδικότητας κατά Χριστόν

1. Αγνότητα ψυχής, σώματος και νου

Τα παιδιά δεν πρόλαβαν ακόμη να αμαρτήσουν. Αν όμως αυτή η αγνότητα χάθηκε, μπορεί να αποκατασταθεί με άσκηση, μετάνοια και πνευματικό αγώνα, νεκρώνοντας τα πάθη ή μεταστρέφοντάς τα προς τον θείο έρωτα.

«Μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται» (Ματθ. 5,8)

2. Πλήρης εμπιστοσύνη στον Πατέρα

Όπως το παιδί εμπιστεύεται τους γονείς του, έτσι και εμείς την Πρόνοια του Θεού και τη μεσιτεία της Παναγίας.

«Πᾶσαν τὴν μέριμναν ὑμῶν ἐπιρρίψαντες ἐπ’ Αὐτόν» (Α΄ Πέτρ. 5,7)

3. Αμεριμνησία για το αύριο

Χωρίς αμέλεια για τις ευθύνες μας, αλλά χωρίς άγχος και κατάθλιψη.

«Μὴ μεριμνᾶτε εἰς τὴν αὔριον» (Ματθ. 6,34)

4. Συγχωρητικότητα και λήθη του κακού

Τα παιδιά συγχωρούν γρήγορα και ξαναγίνονται φίλοι.

«Ἐὰν μὴ ἀφῆτε… οὐδὲ ὁ Πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει» (Ματθ. 6,15)

5. Μη εμπιστοσύνη στον εαυτό, αλλά στον Θεό

Ο άγιος Αντώνιος ο Μέγας λέει: «Ἐγὼ οὐ φοβοῦμαι τὸν Θεόν, ἀλλὰ τὸν ἑαυτόν μου».

6. Ακακία και απουσία καχυποψίας

Να μη σκεφτόμαστε πονηρά πίσω από όσα ακούμε ή βλέπουμε.

«Γίνεσθε… ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί» (Ματθ. 10,16)

7. Ειλικρίνεια και αγάπη για την αλήθεια

Τα παιδιά λένε την αλήθεια χωρίς υπολογισμούς.

«Ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ἰω. 8,32)

8. Απλότητα και ταπείνωση

Δεν αγαπούν την επίδειξη και τη μεγαλομανία.

«Ὅστις ταπεινώσει ἑαυτόν… οὗτός ἐστιν ὁ μείζων» (Ματθ. 18,4)

9. Συμπόνια και κοινωνία με τον άλλον

Συμμερίζονται τη χαρά και τον πόνο του πλησίον.

«Χαίρειν μετὰ χαιρόντων καὶ κλαίειν μετὰ κλαιόντων» (Ρωμ. 12,15)

Συμπέρασμα

Το «να γίνουμε σαν τα παιδιά» δεν είναι επιστροφή στην ανωριμότητα, αλλά πορεία προς την αγιότητα. Είναι κάθαρση, ταπείνωση, εμπιστοσύνη και αγάπη.

«Ὁ Χριστός θέλει ἀπλότητα, καλοσύνη καὶ παιδική καρδιά» (Άγιος Πορφύριος)

Ας αγωνιστούμε, λοιπόν, να ξαναβρούμε το χαμένο παιδί μέσα μας, για να αξιωθούμε όχι μόνο να εισέλθουμε, αλλά και να κατοικήσουμε στη Βασιλεία των Ουρανών.

 

♱ ο Πάφου Τυχικός

 

Λήψη Pdf (A5)