Ο Θεός θα δώση την λύση (Άγιος Παΐσιος)

Ο Καλός Θεός όλα θα τα οικονομήση με τον καλύτερο τρόπο, αλλά χρειάζεται πολλή υπομονή και προσοχή, γιατί πολλές φορές, με το να βιάζωνται οι άνθρωποι να ξεμπλέξουν τα κουβάρια, τα μπλέκουν περισσότερο. Ο Θεός με υπομονή τα ξεμπλέκει.

Δεν θα πάη πολύ αυτή η κατάσταση. Θα πάρη σκούπα ο Θεός! Κατά το 1860, επειδή υπήρχε στο Άγιον Όρος πολύς τουρκικός στρατός, για ένα διάστημα δεν είχε μείνει στην Μονή Ιβήρων κανένας μοναχός. Είχαν φύγει οι Πατέρες, άλλοι με τα άγια Λείψανα, άλλοι για να βοηθήσουν στην Επανάσταση.

Ερχόταν στο μοναστήρι μόνον ένας μοναχός από μακριά που άναβε τα κανδήλια και σκούπιζε. Μέσα και έξω από το μοναστήρι ήταν τουρκικός στρατός, και αυτός ο καημένος σκούπιζε και έλεγε: «Παναγία μου, τί θα γίνη μ' αυτήν την κατάσταση;».

Μια φορά που προσευχόταν με πόνο στην Παναγία, βλέπει να τον πλησιάζη μια γυναίκα —ήταν η Παναγία— που έλαμπε και το πρόσωπό της ακτινοβολούσε.

Του παίρνει την σκούπα από το χέρι και του λέει: «Εσύ δεν ξέρεις να σκουπίζης καλά· εγώ θα σκουπίσω». Και άρχισε να σκουπίζη. Ύστερα εξαφανίσθηκε μέσα στο Ιερό. Σε τρεις μέρες έφυγαν όλοι οι Τούρκοι! Τους έδιωξε η Παναγία.

Ο Θεός ό,τι δεν είναι σωστό θα το πετάξη πέρα, όπως το μάτι πετάει το σκουπιδάκι. Δουλεύει ο διάβολος, αλλά δουλεύει και ο Θεός και αξιοποιεί το κακό, ώστε να προκύψη από αυτό καλό. Σπάζουν λ.χ. τα πλακάκια και ο Θεός τα παίρνει και φτιάχνει ωραίο μωσαϊκό.

Γι' αυτό μη στενοχωρήσθε καθόλου, διότι πάνω από όλα και από όλους είναι ο Θεός, που κυβερνά τα πάντα και θα καθίση τον καθέναν στο σκαμνί, για να απολογηθή για το τί έπραξε, οπότε και θα τον ανταμείψη ανάλογα. Θα αμειφθούν αυτοί που θα βοηθήσουν μια κατάσταση και θα τιμωρηθή αυτός που κάνει το κακό.

Τελικά ο Θεός θα βάλη τα πράγματα στην θέση τους, αλλά ο καθένας μας θα δώση λόγο για το τί έκανε σ᾿ αυτά τα δύσκολα χρόνια με την προσευχή, με την καλωσύνη.

Σήμερα προσπαθούν να γκρεμίσουν την πίστη, γι᾿ αυτό αφαιρούν σιγά-σιγά από καμμιά πέτρα, για να σωριασθή το οικοδόμημα της πίστεως.

Όλοι όμως ευθυνόμαστε για το γκρέμισμα αυτό· όχι μόνον αυτοί που αφαιρούν τις πέτρες και το γκρεμίζουν, αλλά και όσοι βλέπουμε να γκρεμίζεται και δεν προσπαθούμε να το υποστυλώσουμε. Όποιος σπρώχνει στο κακό τον άλλον θα δώση λόγο στον Θεό γι' αυτό. Και ο διπλανός όμως θα δώση λόγο, γιατί έβλεπε εκείνον να κάνη κακό στον συνάνθρωπό του και δεν αντιδρούσε.

Ο κόσμος εύκολα πιστεύει έναν άνθρωπο που έχει τον τρόπο να πείθη.

Ο λαός, Γέροντα, είναι σαν θηρίο. 

Εγώ από τα θηρία δεν έχω παράπονο. Βλέπεις, τα ζώα δεν μπορούν να κάνουν μεγάλο κακό, γιατί δεν έχουν μυαλό, ενώ ο άνθρωπος που φεύγει μακριά από τον Θεό γίνεται χειρότερος από το μεγαλύτερο θηρίο! Κάνει μεγάλο κακό. Το δυνατό ξίδι γίνεται από το χαλασμένο κρασί. Τα άλλα τα τεχνητά ξίδια δεν είναι τόσο δυνατά... Πιό φοβερό είναι, όταν ο διάβολος συμμαχήση με έναν άνθρωπο διεστραμμένο· τότε κάνει διπλό κακό στους άλλους, όπως ο σαρκικός λογισμός, όταν συμμαχήση με την σάρκα, τότε κάνει μεγαλύτερο κακό στην σάρκα. Για να συνεργασθή ο διάβολος με έναν τέτοιο άνθρωπο, πρέπει αυτός να είναι υπολογίσιμος, να έχη κακή προαίρεση, κακία.

Στην συνέχεια, Θεός φυλάξοι, αυτοί θα φέρουν δυσκολίες, θα στριμώξουν ανθρώπους, μοναστήρια. Η Εκκλησία, ο Μοναχισμός, θα τους κάνη κακό, γιατί θα τους εμποδίση στα σχέδιά τους.

Μόνον πνευματικά μπορεί να αντιμετωπισθή η σημερινή κατάσταση, όχι κοσμικά.

Θα σηκωθή ακόμη λίγη φουρτούνα, θα πετάξη έξω κονσερβοκούτια, σκουπίδια, όλα τα άχρηστα, και μετά θα ξεκαθαρίσουν τα πράγματα. Σ́ αυτήν την κατάσταση θα δήτε, άλλοι θα έχουν καθαρό μισθό και άλλοι θα ξοφλούν χρέη. Θα γίνουν έτσι τα πράγματα, που δεν θα στενοχωριέται κανείς για την ταλαιπωρία που θα περνάνε – δεν θα λέη φυσικά «δόξα σοι ο Θεός».

Πόσο ο Θεός μας αγαπά! Αυτά που γίνονται σήμερα (ειπώθηκε τον Ιούνιο του 1985) και αυτά που σκέφτονται να κάνουν, αν γίνονταν πριν από είκοσι χρόνια που είχε περισσότερη πνευματική άγνοια ο κόσμος, θα ήταν πολύ δύσκολα.

Τώρα ξέρει ο κόσμος· η Εκκλησία δυνάμωσε. Ο Θεός αγαπάει τον άνθρωπο, το πλάσμα Του, και θα φροντίση γι᾿ αυτά που του χρειάζονται, φθάνει ο άνθρωπος να πιστεύη και να τηρή τις εντολές Του.

Πηγή: Αγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου: Λόγοι Β' «Πνευματικὴ Ἀφύπνιση, Εισαγωγή από λόγους του Γέροντα - Ο Θεός θα δώση την λύση 

Περί «Σεξουαλικής Διαπαιδαγωγήσεως» στα σχολεία

Αποφράδες ημέρες για την Κύπρο μας, η 25η Μαΐου και 2α Δεκεμβρίου 2022, αφού η Κυπριακή Βουλή, απερισκέπτως εψήφισε νόμους σχετικά με την σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία, σε όλες τις ηλικίες, προκαλούσα έτσι θλίψη και πόνο σε κάθε λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο.

Με πρόσχημα δήθεν την αποφυγή σεξουαλικής κακοποιήσεως, προχωρούμε σε ξένες προς την διαχρονική Ορθόδοξο Παράδοση μας διδαχές, που θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια, συν τοις άλλοις, και σε ωμή προπαγάνδα υπέρ του πανσεξουαλισμού, του τρανσεξουαλισμού, και γενικώς της κάθε σεξουαλικής διαστροφής, με απρόβλεπτες συνέπειες στις αθώες παιδικές ψυχές και στην κοινωνία εν γένει.

Για χάριν μερικών δωσίλογων της «Νέας Τάξης Πραγμάτων», που χασάπεψαν τα ήθη και τις αξίες της οικογένειας και της κοινωνίας, ψηφίστηκαν νομοθεσίες εγκληματικές και βλάσφημοι, ενάντια στις διδαχές του Ευαγγελίου και της Πίστεως μας.

Η Αγία Γραφή τονίζει επανειλημμένως ότι ο Θεός εποίησεν δύο και μόνον φύλα, «Άρσεν και Θήλυ», ενώ τώρα το διεφθαρμένο σύστημα αναγγέλει πλασματικώς πλείστα όσα φύλα, όπως: «δυσφορία φύλου», «misgendering», «intersex», «bisexual», «demisexual», «ασέξουαλ», «τρανσέξουαλ», κ.α., όσα επινοούν χαλασμένα και άρρωστα μυαλά.

Επαισχύντως ψηφίστηκαν οι τοιούτοι νόμοι, και αφαιρείται η φροντίδα των παιδιών από τους ίδιους γονείς, τους ιερείς, τους εντεταλμένους πνευματικούς, ούτως ώστε εάν κάποιος έφηβος έχει έστω και απλό προβληματισμό σεξουαλικής κατευθύνσεως, να μην έχει το δικαίωμα κανείς πλέον να τον βοηθήσει, με επαπειλούμενες ποινές, μέχρι και φυλακίσεως. Τοποθετούνται δια του τρόπου αυτού, σε Ορθόδοξη χώρα, στην ίδια γραμμή, οι ιμάμηδες, οι βραχμάνοι, οι σαμάνοι κ.ο.κ.

Κυριολεκτικά παραδίδονται τα παιδιά μας σε χέρια αδιστάκτων ανθρώπων, εις ένα παγκόσμιο σύστημα διαφθοράς, που τα προσφέρει βορά στο Μολώχ και τον Βαάλ της διαστροφής και της καταστροφής.

Τίς η χρεία λοιπόν της ούτω διατυμπανιζομένης «Σεξουαλικής Αγωγής», ει μη μόνον να διαπαιδαγωγηθούν τα παιδιά μας, αγόρια και κορίτσια, στο να αμαρτάνουν σαρκικά από παιδικής ηλικίας, χωρίς ντροπή, χωρίς δισταγμούς, χωρίς ενδοιασμούς, πνίγοντας έτσι την αθώα ένθεον συνείδηση τους; Πώς είναι δυνατόν αυτά τα παιδιά να μπορέσουν να φτιάξουν σωστές, και σοβαρές οικογένειες; Ή πώς θα ξεφύγουν από καταστροφικά σαρκικά ατοπήματα, αφού εκπαιδεύονται σ’ αυτά από μικράς ηλικίας;

Εάν ζούσε σήμερα ο Άγιος Πατροκοσμάς, ο οποίος πάλεψε κυριολεκτικά για να κτιστούν σχολεία επί Τουρκοκρατίας ούτως ώστε να μορφώνονται «κατά Θεόν» τα παιδιά μας, θα μας προέτρεπε τώρα να χαλάσουμε τα σχολεία, ίσως δυνηθεί και γλυτώσει κάποιο παιδί από τον επαπειλούμενον όλεθρον.

Έπρεπε στην «πονηρά και μοιχαλίδα» εποχή μας τα παιδιά να διδάσκονται την σεμνότητα, την αγνότητα, την σωφροσύνη, γιατί όχι και την παρθενία για να εξέλθουν νικητές από τις απατηλές και ψυχοσωματικές σειρήνες της σαρκός.

Αυτήν την διαπαιδαγώγησιν έπρεπε να την αναλάβουν οι μόνοι ενδεδειγμένοι, που είναι οι πιστοί γονείς και οι εντεταλμένοι διδάσκαλοι και πνευματικοί της Εκκλησίας.

Και μόνον το γεγονός ότι στη Χριστιανικήν Διδασκαλία και Γραμματεία δεν υπάρχει πουθενά χρησιμοποιουμένη απο τους Αγίους Πατέρας η λέξη «σέξ» δείχνει ότι η λέξη σημαίνει υποχώρηση του ανθρώπου στα σαρκικά πάθη και δή στην άκρατον ήδονην, που τελικώς καταβαραθρώνει τον άνθρωπο στην κόλαση.

Προφανώς τίποτε δεν τροχιοδρομείται τυχαίως. Όλα είναι προσχεδιασμένα και σε παγκόσμια κλίμακα, από οργανισμούς όπως ο «IPPF» (Διεθνής Ομοσπονδία Οικογενειακού Προγραμματισμού), ο Π.Ο.Υ. (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας) κ.ά., και έτσι, η μια χώρα μετά την άλλην, παγιδευμένες από αυτούς, ψηφίζουν επαίσχυντες νομοθεσίες και αποδέχονται ανοήτως αυτό  το όνειδος στην επικράτεια τους. Ένας Οργανισμός, που χρηματοδοτείται και διοικείται από μίαν και μόνον στανικήν «περίφημον οικογένεια», τι εμπιστοσύνη είναι δυνατόν να έχει ο κάθε εχέφρων σ’ αυτά, που ανεξελέγκτως προωθεί και διδάσκει ο τοιούτος Οργανισμός;

Ορθόδοξοι Χριστιανοί, εμείς, που με το βάπτισμα μας αποταχθήκαμε «τα έργα και την πομπή και την λατρεία και τους αγγέλους του διαβόλου», τώρα πως είναι δυνατόν να «συντάσσωμεν και παρατάσσωμεν» τα αθώα παιδιά μας στα δίκτυα και πλεκτάνες του παμπόνηρου διαβόλου, με ολέθρια αποτελέσματα, που αναποφεύκτως ήδη επέρχονται και θα πραγματοποιηθούν συντόμως;

Είναι γνωστόν ότι χώρες που προηγήθηκαν και εφάρμοσαν αυτές τις «διαπαιδαγωγήσεις», ομολογούν εκ τών υστέρων ότι «παταγωδώς αποτύχαμε στα σχέδια μας». Εμείς λοιπόν γιατί προστρέχουμε σ’ αυτούς και πορευόμεθα ως ουραγοί στο να τους μιμηθούμε εθελοτυφλούντες και τους ακολουθούμε;

Απευθυνόμεθα εν τέλει υικώς και μετά μεγίστου πόνου ψυχής προς την Αγιωτάτην Ιεράν Σύνοδον της Εκκλησίας μας: Είναι πασιφανές ότι οι πολιτικοί άρχοντες της πατρίδος μας δέχονται πιέσεις από ξένα κέντρα δια να ψηφίσουν νόμους και να εφαρμόσουν πολιτικές, που πλήττουν την Ελληνορθόδοξον Παράδοση μας, αυτήν που μας κράτησε ζωντανούς, ψυχή τε και σώματι, μέσα στους αιώνες! Πολλοί από αυτούς, τους πολιτικούς μας, φρονούμεν ότι θέλουν μεν να αντισταθούν, όμως νοιώθουν αδύναμοι και μόνοι! Η Μητέρα Εκκλησία αναμένεται όπως με σθεναρό και ξεκάθαρο λόγον στηρίξει πάντας τους υγιώς σκεπτομένους, ώστε να ενθαρρυνθούν και να αντισταθούν στην «Νέα Τάξη Πραγμάτων».

Εμείς, η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου δια του παρόντος κειμένου μας, ομολογούμεν ευθαρσώς, σθεναρώς, και απεριφράστως ότι διαφωνούμεν πλήρως με αυτήν την «αγωγήν», που προγραμματίζεται να εισβάλει ως νέος και φοβερός Αττίλας στα σχολεία μας και να δηλητηριάσει θανασίμως τα παιδιά μας.

Ιερά Μονή Σταυροβουνίου, Νοέμβριος 2023, Κύπρος 

Πηγή: https://orthros.eu/ειδήσεις-και-σχόλια/εἰδήσεις/1663-imstavr_sexdiap.html 

Η παρουσία του Χριστιανού είναι ομολογία πίστεως (Άγιος Παΐσιος)

 

Γέροντα, τα διάφορα κινήματα, οι διαμαρτυρίες που γίνονται από τους Χριστιανούς έχουν κάποιο αποτέλεσμα;

Η παρουσία των Χριστιανών είναι πλέον ομολογία πίστεως. Μπορεί κανείς με την προσευχή να βοηθήση περισσότερο, αλλά την σιωπή του θα την εκμεταλλευθούν οι άλλοι και θα πούν:

«Ο τάδε και ο τάδε δεν διαμαρτυρήθηκαν, επομένως είναι με το μέρος μας· συμφωνούν μαζί μας».

Αν δεν αρχίσουν μερικοί να χτυπούν το κακό, να ελέγχουν δηλαδή αυτούς που σκανδαλίζουν τους πιστούς, θα γίνη μεγαλύτερο κακό.

Έτσι θα τονωθούν λίγο οι πιστοί, αλλά και θα εμποδισθούν λίγο όσοι πολεμούν την Εκκλησία.

Η Εκκλησία δεν είναι δικό τους καΐκι, να κάνουν βόλτες· είναι το σκάφος του Χριστού. Αυτοί είναι κατακριτέοι. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να έχουν μεγάλο μισθό, πολυτελές αυτοκίνητο, να τρέχουν στις διασκεδάσεις... Και ύστερα κάνουν νόμο να παντρεύωνται με πολιτικό γάμο, νομιμοποιούν τις αμβλώσεις... Τί θα κάνη ο Θεός, άλλο θέμα.

Και με τις βλάσφημες ταινίες που παρουσιάζουν, θέλουν να γελοιοποιήσουν τον Χριστό. Το κάνουν, για να πούν «αυτός ήταν ο Χριστός, τώρα θα έρθη ο Μεσσίας», και να παρουσιάσουν μετά τον «Μεσσία» τους. Εκεί το πάνε.

Οι άνθρωποι, Γέροντα, τα πιστεύουν και βλάπτονται!

Ο βλαμμένος βλάπτεται. Τα πιστεύει, γιατί θέλει να δικαιολογήση τα αδικαιολόγητα και να αναπαύση τον λογισμό του.

Με όλα αυτά τα βλάσφημα πάνε να δικαιολογήσουν ηθικές αταξίες. Το έχουν παρακάνει. Είχαν κάνει μήνυση ότι η ταινία «Ο τελευταίος πειρασμός» [1] προσβάλλει την θρησκεία και οι εισαγγελείς είπαν: «Δεν είναι τίποτε».

Τέτοιες βλασφημίες δεν ακούσθηκαν ποτέ! Για μας η διαμαρτυρία για την βλάσφημη εκείνη ταινία ήταν ομολογία πίστεως. Βέβαια με όλα αυτά τα βλάσφημα γίνεται και ένα καλό·

χωρίζει η ήρα από το σιτάρι, κοσκινίζεται ο κόσμος.

Υπάρχουν, Γέροντα, κάποια θέματα για τα οποία πρέπει να αμύνεται κανείς, είτε ως άτομο είτε ως ομάδα, και κάποια για τα οποία δεν πρέπει; Π.χ. εσείς, όταν σάς είπαν ότι είστε αιρετικός, απαντήσατε, ενώ σ᾿ άλλες κατηγορίες σιωπήσατε.

Αυτό το λένε οι Άγιοι Πατέρες [2], δεν είναι ότι το λέω εγώ. Οποιαδήποτε άλλη κατηγορία με βοηθάει στην πνευματική ζωή, ενώ το «αιρετικός» με χωρίζει από τον Χριστό.

Πηγή: Αγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου: Λόγοι Β' «Πνευματικὴ Ἀφύπνιση, Πρώτο Μέρος, Κεφάλαιο 2 - Ἡ παρουσία τοῦ Χριστιανοῦ εἶναι ὁμολογία πίστεως

[1] Ἡ βλάσφημη ταινία «Ὁ τελευταῖος πειρασμός», ἡ ὁποία σκηνοθετήθηκε ἀπὸ τὸν Μαρτὶν Σκορτσέζε, παίχθηκε γιὰ λίγο σὲ κινηματογράφους τῶν Ἀθηνῶν τὸ 1988 καὶ προκάλεσε θύελλα διαμαρτυριῶν ἀπὸ μέρους τῶν πιστῶν καὶ τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, ὥστε νὰ σταματήση ἡ προβολή της. Ὁ Γέροντας, παρ᾿ ὅλη τὴν δυσκολία ποὺ εἶχε ἀπὸ τὸν πόνο λόγῳ τῆς κήλης, βγῆκε ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὄρος μὲ ἄλλους Ἁγιορεῖτες καὶ παραβρέθηκε στὸ συλλαλητήριο ποὺ ἔγινε στὴν Θεσσαλονίκη, ἐνισχύοντας μὲ τὴν παρουσία του τὸν πιστὸ λαό.

[2] Τὸ Γεροντικόν, ἔκδ. «Ἀστήρ», Ἀθήνα 1981, Ἀββᾶς Ἀγάθων ε´, σ. 12.